Cytaty pisarzy

Głupiec głupotę kosi, mędrzec – mądrość. Każdy znajduje to, czego mu trzeba.

Dość się weseli serce, gdy daje i sobą się dzieli.

Czytam historię
I widzę, coś zrobił
Przez tysiąclecia, Człowiecze!
Zabijałeś, mordowałeś i wciąż przemyśliwasz,
Jakby to robić lepiej.
Zastanawiam się, czyś godzien, Aby cię pisać przez wielkie C.

Czas, straszny lekarz, w ślepym bezrozumie leczy najdroższy ból wbrew sercu.

Cóż za prawdą świadczy bardziej niż to, że błąd ma więcej czaru?

Chroń, Panie, wątłą mojej duszy zieleń,
Od podeptania i martwych spopieleń,
Abym wśród życia Ostatniej Wieczerzy
Czuł jej aromat balsamiczny, świeży.

Celem życia człowieka jest wędrówka do Boga.

Ażeby po nas zostały jedynie
Ślady na piasku i kręgi na wodzie.

A większą mi rozkoszą podróż niż przybycie!

Większość ludzi nie zawraca sobie głowy samodzielnym myśleniem – bo nie może albo nie chce – i w rezultacie łatwo pada ofiarą zbiorowych sugestii.

Świat jest tak wielki, że wszystko jest szczegółem.

Ktoś powiedział, że ludzie głupieją hurtowo i mądrzeją detalicznie. Dlatego kochamy i popieramy przypadki detaliczne.

Żaden dzień się nie powtórzy, nie ma dwóch podobnych nocy, dwóch tych samych pocałunków, dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Współczucie czy kiedykolwiek pierwsze dobiło do mety?

W nas – tłuszcze, nerwy, żyły, śluzy i sekretności. I jest nam odmówiony idiotyzm doskonałości.

Miał być lepszy od zeszłych nasz wiek XX.
Już tego dowieść nie zdąży.

Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła.

Czytamy listy umarłych jak bezradni bogowie,
ale jednak bogowie, bo znamy późniejsze daty.

Człowiek, który nie poczuł smaku swoich łez – nie jest prawdziwym człowiekiem.

Właściwe stosunki z ludźmi to: gorliwość, ciekawość życia, uczenie się od każdego, kto coś wie i umie.