Cytaty pisarzy

Kiedy kochamy, nie potrzebujemy wcale rozumieć, co się dzieje wokół, bo wtedy wszystko dzieje się w nas samych i wtedy nawet człowiek może przemienić się w wiatr.

Kiedy czegoś gorąco pragniesz, to cały wszechświat działa potajemnie by udało Ci się to osiągnąć.

Każdy człowiek na kuli ziemskiej ma skarb, który gdzieś na niego czeka.

Każda rzecz na powierzchni ziemi może opowiadać historię wszystkich innych. Otwierając książkę na przypadkowej stronie, rozkładając karty, przyglądając się dłoniom ludzi czy lotom ptaków, każdy z nas może odkryć związek z tym, czym właśnie żyje. W istocie, rzeczy same w sobie nie mówią nic, to tylko człowiek, obserwując je bacznie, odkrywa sposób, by dotrzeć do Duszy Świata.

Każda chwila poszukiwań jest chwilą spotkania z Bogiem i Wiecznością.

Jeżeli znasz Miłość, poznałeś także Duszę Wszechświata, która jest Miłością.

Jeśli odejdziesz przyobiecawszy coś, czego jeszcze nie masz, stracisz ochotę, by to zdobyć.

Jest tylko jeden sposób nauki. Poprzez działanie.

Jedno życie przyciąga drugie.

Człowiek żyje dla swojej przyszłości.

Bo nie żyję ani w przeszłości, ani w przyszłości. Dla mnie istnieje tylko dzisiaj i nie obchodzi mnie nic więcej. Jeśli kiedyś uda Ci się trwać w teraźniejszości, staniesz się szczęśliwym człowiekiem.

Bóg wyznaczył na świecie dla każdego z nas szlak, którym musimy podążać.

Bóg odsłania przyszłość niesłychanie rzadko i tylko wtedy, kiedy została zapisana po to, by odmienić jej bieg.

A skoro nie można się cofnąć, trzeba znaleźć najlepszy sposób, by pójść naprzód.

– A jakie jest największe kłamstwo świata?
– To mianowicie, że nadchodzi taka chwila, kiedy tracimy całkowicie panowanie nad naszym życiem i zaczyna nim rządzić los. W tym tkwi największe kłamstwo świata.

– A czym jest Miłość? – spytała pustynia.
– Miłość jest jak sokół, który krąży nad twoimi piaskami. Dla niego jesteś najbujniejszą zielenią, do której zawsze powraca ze zdobyczą. On zna twoje skalne urwiska, twoje wydmy i twoje góry, a i ty jesteś dla niego najbardziej szczodra.

Zostanie po mnie pusty pokój
I małomówna, cicha sława.

Wszelką radość płaci się smutkiem jej zgonu.

Wielkie jest tylko to, co ponad siły.

Woń jest konaniem kwiatów.