Cytaty francuskich pisarzy

Pycha jest zwierciadłem, które pomniejsza nasze wady, a powiększa nasze zalety.

Przyszliśmy na świat, aby współżyć, a więc przyszliśmy na świat, aby się sobie wzajemnie podobać.

Próbujmy przystosować się do życia, bo ono do nas się nie przystosuje.

Prawda ma tylko jedną twarz, a kłamstwo ma ich wiele.

Prawa natykają się zawsze na namiętności i na przesądy prawodawcy. Czasami przechodzą przez nie i barwią się od nich; czasem utkwią w nich i wrosną w nie.

Powiadano o Rzymianach, iż rozkazywali narodom, ale słuchali żon.

Pisząc, nie trzeba tak wyczerpywać przedmiotu, aby nic nie pozostało dla czytelnika. Nie chodzi wszako o to, aby ludzie czytali, ale aby myśleli.

O zamożności decydują obyczaje, a nie bogactwa.

Nigdy nie osądzi się w sposób właściwy ludzi, jeśli im się nie wybaczy przesądów ich epoki.

Nie znajduję nic, co byłoby trudniejsze niż błyszczeć inteligencją wśród głupców.

Nieograniczone posłuszeństwo wymaga ciemnoty u tego, który rozkazuje, prawie w takim samym stopniu jak u tego, który słucha.

Nie można sobie wyobrazić aby Bóg w swej nieskończonej mądrości umieścił duszę, a zwłaszcza duszę dobrą w czarnym ciele. Niepodobna jest, abyśmy przypuszczali, że to są ludzie...

Nie jest wcale konieczne, aby wielkie zdarzenia miały za źródło wielkie przyczyny.

Nie być kochaną – to nieszczęście, nie być już kochaną – to zniewaga.

Naród wolny może mieć oswobodziciela; naród ujarzmiony może mieć tylko innego ciemięzcę.

Narkotyki to zakład z Twoim umysłem.

Największym złem, na które cierpi świat, jest nie siła złych, lecz słabość dobrych.

Najgroźniejsze jest zepsucie tajemne – takie zepsucie, które się kryje.

Medycyna zmienia się, gdy zmienia się kuchnia.

Łatwiej przemawiać przeciw królowi niż przemawiać do króla.