Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o przyrodzie, naturze, biologii

Strona numer 6

Coś w tym styczniowym, syberyjskim pejzażu obezwładnia, przygniata, poraża. Przede wszystkim jego ogrom, jego bezgraniczność, jego oceaniczna bezkresność. Ziemia nie ma tu końca, świat nie ma końca. Człowiek nie jest stworzony na taką bez-miarę.

Samotne drzewa, jeśli w ogóle wyrosną, rosną silnie.

Nie ma, nie może być słynniejszej muzyki od tej, kiedy w piecu huczy ogień, a za oknem duje wiatr.

Rozdzierający jak tygrysa pazur antylopy plecy – jest smutek człowieczy.

Istnieją pewne dowody, że to człowiek przyczynia się do globalnego ocieplenia. Ale co z tego? Poradzimy sobie z tym. To nie jest katastrofa. A zimno rani ludzi o wiele gorzej niż ciepło.

Krzak winogron żyje dokładnie tyle, co człowiek, i w połowie swego życia wydaje najlepszy owoc. To wspaniała metafora.

Obserwuj egzystencję - zaskoczy cię. Co mają te biedne drzewa? Ani konta w banku, ani domu, ani ubrania. I zobacz, jakie są radosne - patrz na ich kwiaty, poczuj ich zapach. Niczego nie mają; każde ma tylko siebie. Wy macie wiele, ale nie macie samych siebie.

Przyroda jest lekarzem dla wszelkich chorób.

Lekarz leczy, natura uzdrawia.

Nie mogłem sobie wyobrazić, że istnieją jeszcze połacie nietkniętej, dzikiej przyrody. To, co pojawiało się przed moimi oczami, przypominało przenikanie do innych czasów, innego świata (…). I wyjątkowo dziwnie było siedzieć w pociągu, który sam w sobie jest wytworem współczesnej technologii, i przemierzać miejsca tak naturalne i niezniszczone przez człowieka.

Dwiema największymi tajemnicami całej natury są umysł i wszechświat.

Być może Człowiek jest istotą, która nigdy nie powinna zaistnieć. Być może świat powinnien zostać oczyszczony z ludzkiej obecności, aby Istnienie i świadomość mogły powrócić do stanu brutalnej niewinności spotykanej u zwierząt.

Tylko człowiek może krzywdzić dla samego krzywdzenia... Zwierzęta nie są do tego zdolne, ale ludzie, ze swoimi potwornymi, półboskimi możliwosciami, z pewnością tak.

W ludziach drzemie olbrzymi potencjał do czynienia zła. To cecha unikalna w świecie organizmów żywych.

Gdy ulice, stopami ludzkiemi nietknięte,
W słońcu porannem stoją dla nieba otworem,
Nie poznaję drzew dawnych — takie są zaklęte,
Tak trafnie olbrzymieją i tak pachną — borem.

Rosą zwilżyj mi rzęsy, skostniałe od skwaru,
Zgłuchłe uszy orzeźwij falą twego gwaru,
A ja w kwiatach spodem dłoni
Nauzbieram różnej woni
I omyję twarz spiekłą w źródłach twego czaru.

Wewnątrz nas są dwa walczące wilki. Jeden jest zły, drugi dobry. Który wygra? Ten którego nakarmisz.

Kiedy ostatnie drzewo zostanie ścięte, ostatnia ryba zostanie złapana, i ostatni strumień zatruty, zdamy sobie sprawę, że nie można się najeść pieniędzmi.