Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

Dziennik. Zeszyty podróżne 1

Inne książki Edwarda Stachury:

Cała jaskrawość • Dzienniki. Zeszyty podróżne 2 • Fabula rasa • Falując na wietrze • Liryki najpiękniejsze • Listy do pisarzy • Miłość jest wszystko • Opowiadania • Oto • Piosenki • Pogodzić się ze światem • Pokocham ją siłą woli • Postscriptum • Siekierezada albo Zima leśnych ludzi • Się • Wiersze, poematy, piosenki, przekłady • Wszystko jest poezją. Opowieść rzeka.

Witek.
Ty, Sted, jak się żegnasz z ludźmi, to zmuszasz ludzi, żeby tkwili w miejscu po pożegnaniu. Ty sobie odchodzisz, a oni spory czas nie mogą się z miejsca ruszyć.

Edward Stachura

Pobrudziłem sobie ostatnie ręce - powiedział facet.

Edward Stachura

Witek: Sted, jak idzie ulicą, to tak jakby ta ulica do niego należała, jakby była jego, cały chodnik, po którym idzie i po drugiej stronie ulicy i drzewa, i domy, i wszystko.

Edward Stachura

- Mały mózg, średnie serce i wielkie biodra, oto jest kobieta - powiedział facet.

Edward Stachura

Czy pozwolisz, że się roześmieję z szacunkiem?

Edward Stachura

W kolejce po mięso:
- Ja tylko 30 deko.
- A ja to co? Samochód?
- Ja z pracy.
- A ja co? Z baletu?

Edward Stachura

Ludzi można podzielić na dwa rodzaje: tych, którzy są wytworem świata, w którym żyją, i tych, którzy są wytworem samych siebie, którzy, choć świata nie zmienili, nie dali się zmienić światu. Oni chodzą po świecie, a nie świat po nich.

Edward Stachura

o świecie o człowieku, ludziach

Są takie zjawiska nazwane jak życie, śmierć, wieczność obejmująca to wszystko w dwóch słowach: cała jaskrawość, ale są zjawiska nienazwane jeszcze. Jakie? No właśnie.

Edward Stachura

Czas postawić kropkę nad ipsylonem.

Edward Stachura

Są też ludzie, z którymi, gdy się żyje, to nie ma żadnego życia, bo oni rozmazują życie. Rozmazują istnienie. Wszystko zostaje niemożebnie pomniejszone. M. in. dlatego, że brak im powagi, dumy, dostojności, tego straszliwego i cudownego napięcia. Humoru również.

Edward Stachura

życiowe, o życiu o człowieku, ludziach

Zdechnę, ale jak człowiek.

Edward Stachura

Bo krew na razie jeszcze mi się nie zmęczyła nigdy.

Edward Stachura

powiązane hasła: krew

Nie można zmartwychwstawać, nie doznawszy najwyższych upokorzeń, czyli w górę nie trzeba być ciśniętym, rzuconym, kopniętym na samo dno, żeby móc ulecieć w górę. Żeby zmartwychwstać. To jest warunek sine qua non. Kto przetrwa wszystkie upokorzenia, aż do najwyższego, ten może się dźwignąć z grobu.

Edward Stachura

- Dałem ci mój adres? Dałem. To odwiedzisz mnie?
- Jasne, że odwiedzę.
- Kiedy?
Zawsze wtedy, kiedy będzie zaćmienie słońca, bo wtedy nie mam nic do roboty.

Edward Stachura

- Patrzę, siedzi taka sierota, z wierzchu ładna, jak pobielony grób, a w środku rupiecie i zgnilizna.

Edward Stachura

PRZEBIĆ SIĘ PRZEZ OBŁĘD DO SENSU.

Edward Stachura

powiązane hasła: sens

Pamiętaj chłopcze, zapisz to sobie mocno w pamięci, scyzorykiem narysuj to sobie na dłoni i zamknij pięść mocno, ściśnij mocno, mocno pięść i nigdy jej nie otwieraj i pamiętaj to, co tam wyryłeś: ten świat nie jest warto ciebie. Nie jest wart tego, żebyś przezeń miał odebrać sobie życie. Twoje życie.

Edward Stachura

powiązane hasła: samobójstwo

To, co zyskuje człowiek cichym płaczem po nocach, to tylko to, że serce bestii jeszcze bardziej twardnieje. Zatem więc nie trzeba płakać. Nie trzeba!

Edward Stachura

Rozdzierający jak tygrysa pazur antylopy plecy – jest smutek człowieczy.

Edward Stachura

o przyrodzie, naturze, biologii o smutku

Odkrycie jednego z najbardziej przekonywających dowodów na płynięcie czasu: to, że miłość między dwoma ludźmi gaśnie.

Edward Stachura