Cytaty amerykańskich ekonomistów

Duchowość jest podstawą i motywacją do aktywności politycznej.

Czy ma się cztery nogi czy dwie, pływa się czy lata – każdy powinien mieć swoją godność.

Jako kobieta uważam, że ma sens, bym martwiła się o to, czy moje prawnuki będą mogły tu żyć i czy tubylcze społeczności przetrwają. Uważam też, że główny nurt ruchu kobiecego powinien bardziej dbać o środowisko. To sprawa kobiet. Weźmy przykład raka piersi. Kobiety powinny się buntować. Tymczasem ta choroba jest całkowicie personalizowana, a ignoruje się wszystkie te toksyczne odpady i zniszczenie środowiska, które ją powodują. Ruch kobiecy ma wewnętrzne możliwości, ale z upływem lat koncentruje się na coraz węższych zagadnieniach. Marnuje swoje siły.

Ekonomia jest bardzo przydatna jako forma zatrudnienia dla ekonomistów.

W kapitalizmie człowiek wyzyskuje człowieka, w komunizmie jest odwrotnie.

W ekonomii większość zawsze się myli.

W stanach zjednoczonych więcej [ludzi] ginie z powodu nadmiaru jedzenia niż z powodu jego niedoboru.

Jedną z największych części wiedzy ekonomicznej jest wiedza o tym czego się nie wie.

Osoba kupująca zwykły produkt w supermarkecie dotyka swoich najgłębszych emocji.

Nic nie jest tak godne podziwu w polityce jak krótka pamięć.

Z pewnością nie ma absolutnego standardu opiękna. Właśnie to jest tym co sprawia, że dążenie [do piękna] jest takie interesujące.

W ekonomii wiara i nadzieje współistnieją z wielką naukową pretensją a także głębokim pragnieniem poważania.

Ludzie będący w szczęśliwym położeniu zawsze przypisują cnotę temu co ich takimi czyni.

Wojna pozostaje największą ludzką porażką.

Ze wszystkich klas, to bogaci są najbardziej zauważani i najmniej przestudiowani.

Cokolwiek możemy zrobić aby podnieść osobiste oszczędności jest bardzo w interesie tego kraju [ameryki].

Protekcjonizm stworzy niewiele miejsc pracy, za to jeżeli zagranica posunie się do odwetu, z pewnością utracimy miejsca pracy.

(...) jestem wielkim zwolennikiem ulg podatkowych, ale nie z pożyczonych pieniędzy. Problemem jest, że w ostatnich latach finansowaliśmy programy z pożyczonych pieniędzy, ulgi podatkowe z pożyczonych pieniędzy, i w końcu okazało się to katastrofalne. Moim zdaniem nie możemy [już] bawić się tutaj w subtelną politykę.

Cokolwiek opodatkujesz, będziesz miał tego mniej.

Prawdziwą miarą kariery jest zadowolenie a nawet duma z tego, że osiągnęło się sukces bez pozostawiania ofiar za sobą.