Cytaty Francuzów

Łatwo jest nazwać szaleńcem kogoś, kto myśli inaczej niż ty!

Kiedy się przyzwyczaiło do samotnego życia, nie da się już żyć we dwoje.

Żeby ujrzeć coś wyraźnie, wystarczy często zmiana punktu widzenia.

Przeszkody są po to, by je zwyciężać; co do niebezpieczeństw, powiedz proszę, kto może twierdzić, że ich uniknie? Wszystko jest niebezpieczeństwem w tym życiu; może być bardzo niebezpieczne usiąść za stołem lub włożyć kapelusz na głowę; zresztą trzeba patrzeć na to, co ma nas spotkać tak, jak gdyby nas już spotkało i w przyszłości widzieć teraźniejszość, bo przyszłość jest tylko trochę oddaloną teraźniejszością.

Znosić zło jest sposobem, aby je zniszczyć.

Naprawdę rozumiesz tylko kiedy cierpisz.

Przestrzenią ducha, gdzie może on rozwinąć skrzydła, jest cisza.

Wierzę, że koty są duchami, które zeszły na ziemię. Jestem pewien, że kot mógłby chodzić po chmurze i nie przelecieć przez nią.

Prawdy mogą się ścierać, nie przecząc sobie wzajem.

Nigdy nie trać cierpliwości – to jest ostatni klucz, który otwiera drzwi.

Kto poniża, sam jest niski.

Co mnie obchodzi, że Bóg nie istnieje; Bóg przydaje człowiekowi boskości.

Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu

Życie stwarza ład, ale sam ład nie stwarza życia.

Wszyscy ludzie byliby sobie równi, gdyby nie mieli potrzeb.

Człowiek tym jest większy, im jest bardziej sobą

(...) domy, jak ludzie, mają swoją duszę i oblicze, i że w ich wyglądzie odbija się ich wnętrze. Ten dom wyglądał smutno, bo miał wyrzuty sumienia, a miał te wyrzuty, bo taił zbrodnię

Nieszczęściem nazywamy już tylko to, czego naprawić się nie da.

(…) dopóki zła myśl nie zrodzi się w spaczonym organizmie, natura ludzka wzdryga się przed zbrodnią. A jednak cywilizacja narzuciła nam pewne potrzeby, przywary, żądze, które wiodąc nas ku złu wywierają na nas niekiedy wpływ tak silny, że milkną nasze dobre instynkty. Na tym opiera się następująca maksyma: „Jeśli chcesz wykryć winowajcę, odszukaj najpierw tego, komu popełniona zbrodnia mogła przynieść korzyść”.

Ojciec nazywał mnie zawsze swoją radością, ty nazywasz mnie swoją miłością, obaj zaś nazywaliście mnie swoim dzieckiem.