Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

Strona numer 3

Uważam, że robimy masę, czy ja, czy mój zespół, robimy masę misyjnych projektów, które wiemy, że nie skończą się, nie wiem, gigantycznymi wyświetleniami, będą kosztowne finansowo, a jednak uważamy, że warto je robić.

Żadnej partii nie tworzę. A eksperymenty robią naukowcy.

To jest po prostu dziennikarska przygoda. I wiem, że wszyscy starają się rozwikłać zagadkę, po co Stanowski startuje i jaka w tym jest intryga. Ale nie ma żadnej intrygi. 5 lat temu nie byłem na to gotowy. Za 5 lat nie będzie mi się już chciało.

Dla mnie opłaty za autostrady są moralnie nieakceptowalne w tym sensie, że idzie to do prywatnej kieszeni na podstawie umowy, którą nie do końca znamy. System też jest wadliwy, bo to absurd, że w Polsce za przejazd krótkim odcinkiem autostrady kilka razy trzeba zapłacić więcej niż za całoroczne jeżdżenie przez Szwajcarię.

Bez względu na to, kto będzie w drugiej turze, zostaję w domu i nie głosuję.

Bez wątpienia w czasie kampanii wyborczych irytuje mnie, że można obiecać naprawdę wszystko. Politycy teraz obiecują rzeczy wykraczające nie tylko poza kompetencje prezydenta, lecz także jakiegokolwiek człowieka w tym kraju.

Nadal nie mam przekonania, ja nie mam przekonania, że my naprawdę potrzebujemy tych migrantów, żeby była jasność. Ja nie mam przekonania.

[...] zdobywanie szczytów, których biznesowo jeszcze nikt w Polsce nie zdobył.

Ja jestem romantykiem i uważam, że chyba wszyscy zdaliśmy sobie sprawę, że ścieżka, którą podążaliśmy w zakresie stanowienia prawa w wielu obszarach niechlujnego, to nie jest ścieżka, która pcha kraj do przodu i powoduje, że obywatele czują się częścią tej tkanki państwowej, tylko jest wręcz odwrotnie.

[...] dzień rozpoczynam od porannego monitoringu prasy oraz odczytania korespondencji elektronicznej, która napływa właściwie przez całą dobę.

Perspektywa porażki i strach towarzyszą mi codziennie. Nauczyłem się z nimi żyć i obecnie mogę sobie pozwolić na inwestowanie własnych środków w obiecujące projekty młodych przedsiębiorców, kiedy projekt cechuje duży poziom ryzyka, a jednocześnie jest on wysoko wyceniany.

Przestałem oglądać telewizję między innymi dla takiego zdrowia psychicznego, swojego własnego.

Uważam, że moja żona jest super skuteczna w tym obszarze, w którym dzisiaj spełnia się idealnie, czyli właśnie tworzyć zupełnie nowe nowy model filantropii, przyciągać innych do tego, by Polacy byli dumni z tego, jak inni Polacy potrafią w dobry sposób dzielić się z innymi i być przykładem dla innych.

Patrzymy na to, jak rynek się zmienia. A rynek się zmienia w sposób kosmiczny chociażby przez pryzmat popularyzacji sztucznej inteligencji która będzie miała wpływ na każdą dziedzinę naszego życia. I teraz jak ja bym się skupiał na tym, co robi konkurent, a nie patrzył na to, co może mi przynieść AI, przegrałbym.

Ja mogłem skarżyć skarb państwa o pół miliarda złotych. Nigdy tego nie zrobiłem. [...] Ocierałem się o bankructwo nie ze swojej winy, ale z powodu no machiny państwa, która chciała mnie najzwyczajniej sieci zniszczyć. chciała zniszczyć to, co zbudowałem ze swoim zespołem i prawie jej się to udało.

Uzyskujemy przewagę dzięki innowacyjności, której nie wdrożyła Poczta Polska. Daję pracę tysiącom ludzi, a od umów-zleceń płacę ZUS. Pensje w InPost są wyższe niż w Poczcie, a zarząd w naszej firmie nie jest tak rozbuchany i kosztowny.

Chętnie będę się angażował w każdą inicjatywę, która będzie dobra dla Polski i przedsiębiorców. Ten festiwal obietnic wyborczych, który jest nam serwowany, tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że trzeba wspierać ludzi z rozsądnym programem. A nie tych polityków, którzy chcą nas wpędzić w grecki scenariusz. Dlatego ludzie rozsądni, jak Petru, mogę liczyć co najmniej na moje ciepłe wsparcie i radę, jak pewne rzeczy zrobić.

Nie zamierzałem i nie zamierzam w jakikolwiek sposób bezpośrednio angażować się politycznie – na przykład w roli członka jakiegoś ugrupowania. (…) Mam obowiązki wobec akcjonariuszy i ambicje wcielenia w życie rozległych planów. W Polsce i poza Polską.

Do roboty chodziło się w czasach komunizmu. I niestety, niektórym tak już zostało. Przychodzą do pracy o 8, wychodzą o 16 i nie odbierają telefonu służbowego albo wyłączają od razu za progiem. Po 16 całkiem wypisują się z życia firmy – i to właśnie jest przychodzenie do roboty. Natomiast człowiek, do którego mogę zadzwonić z pytaniem o 21 albo wysłać maila, a on odpisuje po pół godziny – to dla mnie wartościowy pracownik nowoczesnej organizacji.

Prognozowanie jest ryzykowne. Żaden człowiek nie potrafi zajrzeć zbyt daleko w przyszłość. Postęp i wynalazki ewoluują w kierunkach innych niż te przewidywane. Takie są moje doświadczenia, choć mogę pochlebiać sobie, że wiele z prognozowanych przeze mnie zmian doczekało się potwierdzenia w wydarzeniach pierwszej jednej trzeciej dwudziestego wieku.