Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie i o aktorstwie

Strona numer 2

O wiele bardziej lubię reżyserię. Mam z tego więcej zabawy, i o to chodzi. W istocie to ta sama praca /co aktora/ - to przedstawianie opowieści, z tym, że ma się więcej kontroli nad sposobem w jaki opowieść zostanie przekazana. To wspaniałe. Kocham to.

Zawsze miałem przekonanie, że jeżeli nie potrafisz zarabiać pieniędzy jako aktor, jesteś albo bardzo głupi, albo bardzo pechowy.

To defekt aktora. Chcę aby wszyscy mnie lubili, więc powiem wszystko co ich zadowoli.

Mogę gdzieś wejść i stworzyć dobrą atmosferę. Nauczyłem się wcześniej tego, kiedy studiowałem aktorstwo. Jedną z rzeczy którą mnie nauczyli, było to, jak wysyłać pozytywne sygnały kiedy wchodzisz do pokoju. Ciesze się, że się tego nauczyłem.

Moje charaktery (aktorskie) nie były straszne; miały problemy. Ostatecznie, nie widzę tych ludzi jako złych. Nie mam problemu z nadawaniem im ludzkiego oblicza.

Aktorzy dzielą się na tych, którzy swoją osobowość przemieniają, i na tych, którzy ją utrwalają. Mnie interesuje bardziej aktorstwo z zachowaniem pewnych cech indywidualnych. Zdaję sobie sprawę, że to i trudne, i niebezpieczne.

Różne postaci które gram, stają się miłością mojego życia.

Będąc w tym biznesie przez dłuższy czas, nauczyłem się, że sława jest pusta i bezcelowa.

Nie chodziłem na żadne lekcje, moją szkołą było podglądanie aktorów, z którymi pracowałem.

Lubię być prowadzona, to prawda. Gdybym tego nie lubiła, robiłabym coś innego. Bycie aktorem, oznacza bycie instrumentem w czyiś rękach.

Jako dziecko potwornie się jąkałem. Kiedy po raz pierwszy wszedłem na scenę w szkolnym przedstawieniu, nagle przestałem się jąkać. To było niesamowite! Za każdym razem, kiedy wchodziłem na scenę, kłopoty z mówieniem znikały bez śladu. No a poza tym odkryłem, że aktorstwo to niezła zabawa. Naprawdę. Choć w moich ustach być może zabrzmi to dziwnie, uważam, że aktorstwo jest formą artystycznej ekspresji. Gdybym umiał rzeźbić, to zająłbym się rzeźbą. Gdybym umiał śpiewać, to byłbym piosenkarzem. Gdybym pisał wiersze, to zostałbym poetą. A tak uprawiam jedyną dziedzinę sztuki, jaka mi została. Każdy film stanowi dla mnie naukę. Próbuję grać za każdym razem trochę inaczej, dzięki czemu wciąż nie straciłem zainteresowania tym zajęciem. To wciąż fascynujące – wziąć strony z tekstem i próbować z nich stworzyć żywą postać. Jak dotąd nigdy mnie to nie znudziło.

Pewien aktor powiedział kiedyś, że całując się ze mną czuł się jakby całował hitlera. Jego problem. Jeśli mam grać intymną scenę z kimś kto ma takie podejście, włączam wyobraźnię i po sprawie. Tamten znika, na jego miejscu pojawia się ktoś inny.

Zależy mi na Bondzie i tym co się z nim stanie. Nie można być połączonym z charakterem tak długo i nie być nim zainteresowanym. Wszystkie filmy o Bondzie miały swoje dobre strony.

Zawsze nienawidziłem tego przeklętego Jamesa Bonda. Chciałem go zabić.

Nigdy nie miałem niechęci do Bonda jak niektórzy sądzili. Tworzenie charakteru jak ten wymaga specyficznej pracy warsztatowej. Wobec tego naturalne jest szukanie innych ról.

Lubię pracować z aktorami którzy nie muszą niczego udowadniać.

Zawsze chciałem być aktorem, miałem tą arogancką wiarę że nie mogę być niczym innym.

Sean Connery zdefiniował i ustalił charakter [Jamesa Bonda]. Zrobił coś niesamowitego z tą rolą. Był zły, seksowny, zwierzący i stylowy, i to dzięki niemu jestem dzisiaj tutaj. Chciałem uznania Seanna Connerego - i przesłał mi wiadomości ze swoim wsparciem co znaczyło dla mnie wiele.

Terapia? Nie potrzebuję jej, role które wybieram są moją terapią.

Czułam, że pogrążam się w bardzo mrocznym stanie umysłu, i zdarzało się, że rano nie byłam w stanie podnieść się z łóżka, więc postanowiłam przyjąć rolę, która zmusiłaby mnie do większej aktywności. Chciałam zająć się czymś, co wymagałoby ode mnie ciężkiej pracy fizycznej, żeby na chwilę przestać myśleć o śmierci mamy.