Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o człowieku, ludziach i filozoficzne

pokaż wszystkie cytaty o człowieku, ludziach

Strona numer 4

Ludzie myślą raczej za pomocą opowieści, a nie faktów, liczb czy równań. Im ta opowieść prostsza, tym lepiej.

Ludzie boją się, że ktoś ich zamknie w jakimś pudełku, ale nie zdają sobie sprawy, że już są w nim uwięzieni – tym pudełkiem jest ich własny mózg. On z kolei jest zamknięty w większym pudełku – w ludzkim społeczeństwie z jego niezliczonymi fikcjami.

Ze względu na to, że nasza siła zależy od zbiorowych fikcji, nie potrafimy odróżnić fikcji od rzeczywistości. Istoty ludzkie mają duże trudności z tym odróżnieniem, a to rodzi wiele nieszczęść.

Człowiek może dokonać wielkich rzeczy tylko wtedy, kiedy istnieją takie, których nie zrobi.

Pragnienie zaszczytów wspólne jest wszystkim ludziom.

Mnóstwo rzeczy nie ma większego znaczenia, nie przeszkadza to jednak ludziom długo się nad nimi zastanawiać.

Będąc człowiekiem nie jestem bliższy nieskończoności niż gdybym był mrówką, ale też nie jestem dalszy niż gdybym był ciałem niebieskim.

Aktor, zawinięty w ogromny naleśnik, który swym kształtem nawiązuje do geometrii Universum, proponowanej przez Riemanna i Łobaczewskiego, śmiało od początku nazywa to, co dotychczas wymykało się z rąk szekspirologom: człowiek to tylko mięsny farsz w naleśniku przemijania.

Dwoje ludzi może patrzeć na to samo, a widzieć to inaczej.

Cokolwiek pomiędzy ludźmi kończy się – znaczy: nigdy nie zaczęło się. Gdyby prawdziwie się zaczęło – nie skończyłoby się. Skończyło się, bo nie zaczęło się. Cokolwiek prawdziwie się zaczyna – nigdy się nie kończy.

Nasze problemy zostały stworzone przez ludzi i mogą zostać przez ludzi rozwiązane.

Człowiek winien dać tyleż wysiłku w upraszczanie swego życia, ile go daje w komplikowanie.

Człowiek jest dla człowieka pierwszą rzeczywistością.

Żaden racjonalny argument nie będzie miał sensownego wpływu na człowieka, który nie chce przyjąć racjonalnej postawy.

Istnieje niemal powszechna tendencja, być może wrodzona skłonność do kwestionowania dobrej wiary człowieka, który ma opinie różniące się od naszych.

Człowiek ma w sobie potrzebę zaspokajania różnych smaków.

Znamy siebie tylko poprzez innych, a inni znają tylko naszą zewnętrzną formę. Dlatego utożsamiamy się z tą formą. Znamy swój obraz odbijający się w oczach innych ludzi albo w lustrze.

Szlachetne cechy istnieją naprawdę u szlachetnych ludzi.

W życiu człowieka, jak w mikrokosmosie, odbijają się losy całego pokolenia.

Nie łatwo jest zrozumieć, że inni ludzie naprawdę różnią się od ciebie, i w jaki sposób się różnią. Być może jeszcze trudniej jest zrozumieć, że te różnice jakkolwiek frustrujące są jednocześnie konieczne.