Kiedy człowiek niepokoił się albo bał się czegoś, czas zawsze zdawał się płynąć w zwolnionym tempie.
Ludzkie myślenie jest nierozerwalnie związane z połykaniem czasu. Jest to rodzaj dławienia się.
Lecz na jawie ludzie potrzebują sensu, ponieważ są więźniami czasu.
Czyż ludzie nie są tylko wiązką cech? Miejscem, przez które przepływa rozjarzony kolorami czas?
Czas to jedyny kapitał ludzi, którzy mają za cały majątek swą inteligencję.
Człowiek, który ośmielił się zmarnować godzinę czasu nie odkrył wartości życia.
