Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty katastroficzne, pesymistyczne i życiowe, o życiu

pokaż wszystkie cytaty katastroficzne, pesymistyczne

przejdź do cytaty życiowe, o życiu

Strona numer 2

Podstęp budzi mniej zawiści niż talent.

Najczęściej ten, którego się szuka, mieszka tuż obok.

Żyjąc wystarczająco długo, stajemy się karykaturami samych siebie.

Im dłużej żyjemy, tym dłuższy cień rzucają ściany naszego więzienia.

Życie jest jednym długim borykaniem się w ciemności.

Płeć, wiek, rasa — takie gówniane rzeczy dzielą ludzi. Jedyne, co nas łączy, to walka o to, kto lepszy.

Marzenia umierają i przepadają w otchłani czasu, to jedna z gorzkich prawd życia. Jedna z wielu.

Lepiej nie być innym od swych bliźnich. Brzydkim i głupim najprzyjemniej na tym świecie. Mogą żyć, jak im się podoba, i przyglądać się zabawie. Jeśli nic nie wiedzą o zwycięstwie, to bywa im też zaoszczędzona świadomość klęski. Żyją, jak powinniśmy żyć wszyscy, cicho, obojętnie, bez niepokoju.

Poddanie się i zagubienie w rutynie życia, pogodzenie się z zastaną rzeczywistością bądź sprowadzenie życia do wygodnego urządzenia się w nim – to utrata możliwości samostwarzania siebie, droga bezmyślna i donikąd.

Mądry człowiek jest przygotowany na zdradę.

Życie jest jedyną grą, w której bez względu na wybraną strategię wynik jest z góry znany.

Nikt nie umiera bez utraty dziewictwa... Życie pierdoli nas wszystkich.

Stanę się zgorzkniały i stracę zaufanie do ludzi, bo zawiódł mnie jeden człowiek. Będę ział nienawiścią do tych, co odnaleźli swoje skarby, bo ja sam nie dotarłem do mojego. I zawsze będę dbał tylko o tę odrobinę, którą posiadam, bo jestem za maluczki by mieć cały świat.

Jeśli kto prawdziwie zasadą bezstronności zawsze się kieruje lub usiłuje się kierować, to pewnie przyjaciół rzeczywistych nie ma.

Zbyt często ludzkie życie rozpoczyna się i kończy pozbawione radości i pozbawione nadziei.

Życie to ciężka i smutna sprawa.

Pojednanie istnieje tylko na cmentarzach.

Żyć, będąc niezdolnym ani do życia, ani do śmierci; z świadomością małości i nędzy swoich idei; nie kochając nikogo i przez nikogo kochanym nie będąc; być samotnym zupełnie w nieskończonym, bezsensownym (sens jest tu rzeczą subiektywną) wszechświecie – jest rzeczą wprost okropną.