Jedyna straszna rzecz na świecie to nuda. To jedyny grzech, którego nie można przebaczyć.
Powieść z 1891 roku uważana za duchową autobiografię autora.
Jedyna straszna rzecz na świecie to nuda. To jedyny grzech, którego nie można przebaczyć.
Wielka miłość jest udziałem tych, którzy nie mają nic innego do roboty.
Nigdy nikomu nie zdradzam imion ludzi, których bardzo lubię.
Artysta powinien tworzyć piękne rzeczy, ale nie powinien w nie wprowadzać niczego ze swego życia.
Dobre postanowienia (...) są to czeki wystawione do banku, w którym nie mamy konta.
Dzisiejsza moralność polega na przystosowaniu się do przeciętnego poziomu swojej epoki.