Z lubieżności mężczyzn żyje cała armia kobiet.
Zabić się to tyle, co dowieść, że mimo wszystko myślało się poważnie.
Wyobraźnia jest trudniejsza od pamięci.
Częścią dojrzewania jest uczucie, że w twoim otoczeniu nie ma nikogo, kto byłby na tyle do ciebie podobny, żeby cię rozumieć.
Żyjąc wystarczająco długo, stajemy się karykaturami samych siebie.
Wypadki rządzą światem.
Sprawiedliwość to prawdziwy rarytas i trzeba się nim delektować.
Plany, plany, plany – jakżeż lubimy planować przyszłość, jak gdyby była pewna niczym amen w pacierzu!
Cóż, kto jak kto, ale pisarze wiedzą najlepiej, że umrzeć to czasem niełatwa sprawa.
Smutek zawsze na wierzch wypływa.
Korzystaj z każdej okazji, jaka ci się trafi na tym świecie, choćby miało ich być chwilami za wiele, bo pewnego dnia okazje się kończą, wiesz?
Czterdziestoletni mężczyźni umieją już cicho zamykać drzwi pokojów, do których nigdy nie wrócą.
Chyba między innymi dlatego jest to najcudowniejszy bar na świecie, że człowiek może tam być tak nieszczęśliwy, jak tylko chce, i nie poczuje się niezręcznie.
Chciała pięknie pisać, ale słowa odmawiały jej posłuszeństwa.
