Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Aleksander Dumas

Aleksander Dumas cytaty

Aleksander Dumas (ur. sobota, 24 lipca 1802; zm. poniedziałek, 5 grudnia 1870) przeżył 68 lat, 4 miesiące i 11 dni

Francuski pisarz i dramaturg, ator znanych dzieł literackich jak "Hraba Monte Christo" i "Trzech muszkieterów".

Strona numer 11

...czasami przeznaczenie szykuje dla nas przyszłość, której nie potrafimy sobie wyobrazić. Ażeby pomóc losowi, musimy gorąco wierzyć, że kiedyś coś dobrego w naszym życiu się wydarzy.

Nie na próżno się mówi, że kobieta jest wiecznie młoda. Każda z nas w jakimś zakątku serca ma zawsze dwadzieścia lat. [Anna Austriaczka]

Nędzę od ubóstwa dzieli przepaść.

(...) nauczyć się to nie znaczy umieć; są mędrkowie i są mędrcy; jednych zrodziła wyśmienita pamięć, drugich - filozofia.

Szaleńcze - szepnął do siebie. - Czemuż w dniu, gdym postanowił się zemścić, nie wyrwałem sobie serca?

Prawdą więc jest to, co mówią o nas nasi wrogowie: nic się nie nauczyć to i nic nie zapomnieć.

- Pomyśleć - odezwał się Caderousse, kładąc rękę na papierze - że w ten sposób można zabić człowieka snadniej, niż zaczaiwszy się na niego pod lasem! Pióro, kałamarz, świstek papieru wzbudzały we mnie większy strach niźli szpada albo pistolet.

Ludzie, którzy o nic nie pytają, najumiejętniej niosą pociechę.

- Pijak, niech i tak będzie. Tym gorzej dla tych, co boją się wina. Ukrywają widać w zanadrzu jakieś niegodziwe zamysły i boją się, żeby wino nie wydarło ich z serca.

Zdarza się, że ktoś tak wiele w życiu przecierpiał, iż ma prawo nigdy więcej nie powiedzieć: jestem zbyt szczęśliwy

Po zupie służąca podała gotowaną kurę. Na widok tej wspaniałej potrawy rozszerzyły się źrenice biesiadników i oczy omal nie wyskoczyły im z orbit.
- Widać, że pani Coquenard kocha swoją rodzinę - rzekł prokurator z tragicznym niemal uśmiechem. - Wystawność tę zawdzięczamy niewątpliwie obecności pana kuzyna.
Biedna kura była chuda i pokryta twardą skórą. Zapewne długo musiano szukać, zanim znaleziono ją na grzędzie, gdzie schroniła się, pragnąc spokojnie dokonać starczego żywota.
- Jakie to smutne, do diabła! - pomyślał Portos. - Wprawdzie szanuję starość, ale mniej ją cenię, gdy jest ugotowana albo upieczona.

Ktokolwiek postawił życie na jedną kartę, przewyższa od razu ogół bliźnich, a raczej bliźni nie są już mu równi- a powziąwszy tę decyzję, czuje od razu ogromny przybytek sił i widzi, jak rozszerzają się przed nim horyzonty.

(...) nadzieja najpóźniej ze wszystkich uczuć gaśnie w sercu człowieka.

[...] kiedy się kocha, łatwo wierzyć w miłość.

(…) w wielkim świecie każda wieść rozchodzi się szybko.

Dopiero nieszczęście odkrywa w ludzkich umysłach skarby nieprzebrane.

Praca jest u pewnych natur lekarstwem na każdą boleść.

- Panowie - rzekł Aramis - nie w tym rzecz, by wiedzieć, który z naszych służących jest najdyskretniejszy, najsilniejszy, najzręczniejszy lub najbardziej dzielny; najważniejsze jest wiedzieć, który z nich najbardziej lubi pieniądze.
- Święta prawda, Aramisie - powiedział Atos - jeśli grać, to licząc nie na cnoty ludzkie, ale na słabostki (...)

Wszystko było tylko ułudą i grą pozorów; ale czy dla prawdziwej miłości i prawdziwej zazdrości istnieje inna rzeczywistość niż pozory i złudzenia?

Widzi pan, mój Bertuccio, lubimy drzewa, gdyż dają nam cień, a cień lubimy, gdyż pełno w nim sennych widziadeł. Kupiłem ten ogród myśląc, że kupuję kawał ziemi ogrodzony murem i już; okazało się, że ogród za murem roi się od widm, o których nic nie wspomniano w kontrakcie. Otóż ja lubię widma: zmarli, o ile wiem, przez sześć tysięcy lat, nie wyrządzili tyle zła, ile żyjący potrafią narobić w jeden dzień.

Galeria - kliknij aby powiększyć