Cytaty poetów

Ze słów wyrabia się strzały Amora, które do serca trafiają przez ucho.

U błazna, panie, co w sercu, to na języku, chyba że w sercu ma strzałę Amora albo jakąś medyczną przypadłość.

Chwilami wierzę, a chwilami nie,
Jak ci, co tak się boją rozczarowań,
Że lęk w nich budzi już sama nadzieja.=

Moda zmusza człowieka do wyrzucania ubrań na śmietnik częściej, niż by to robił z własnej woli.

Jeśli bogacz potrzebuje biedaka do popełnienia draństwa, biedak może wyznaczyć cenę, jaką chce.

Człowiek potrafi dostrzec bezdenną głupotę w kimś po uszy zakochanym, uśmiać się z cudzego szaleństwa, a zaraz potem - stać się przedmiotem własnej drwiny przez to, że sam się zakocha.

Zaloty, zaślubiny i zawód znajdowany w małżeństwie są jak trzy tańce w trzech różnych taktach. Zaloty to żywy, namiętny i pełen fantazji menuet; zaślubiny - dostojna, w umiarkowanym tempie utrzymana sarabanda; a końcowy zawód to obłąkana tarantela, którą tańczymy na chwiejnych nogach coraz szybciej i szybciej, aż zwalimy się w głąb grobu.

Za przyjemność prędzej czy później zawsze się płaci.

"Lęka się, kto się nie patrzy wesoło".
"Czemu tak samotny, w ponurych tylko marzeń towarzystwie"
"O żono, serce me skorpionów pełne"
"Dalej, dalej, siostry wiedźmy, czarodziejski krąg zawiedźmy".

Dobry żołnierz tak, że głowę dam zawróci, czy dobry żołnierz tak, że mężczyzna na jego widok zawróci i ucieknie.

Myśl jest skrzydlata, więc zawsze uprzedza uczynek.

Jeśli się dba o własną cnotę, bezpieczniej uprawiać konwersacje na odległość.

Wolałbym już głupotę poprawiającą mi humor niż doświadczenie wpędzające mnie w smutek.

Wiedzieć wiele i nic nie posiadać - to tak, jakby się miało bogate oczy i ubogie ręce.

O ileż lepiej płakać z radości, niż znajdować radość w płaczu!

Wszystko, czego młodość dosiada i co szaleństwo pogania, jest zawsze niezrównane.

Postać jagnięcia, a postępki jaguara!

Kto flirtuje ze słowami, ten im się łatwo daje uwieść.

Kto się wygłupia mądrze - sławy zazna;
Wygłup niemądry - z mędrca zrobi błazna.

Z każdą godziną człowiek o godzinę robi się starszy, i każda godzina przybliża go o godzinę do groby: summa summarum - dojrzewając gnije jak ulęgałka.