Cytaty poetów

Gdyby słyszeli, toby nie dostrzegli,
Gdyby dostrzegli, to się nie zlitują;
Lecz muszę prosić ich, choć nie uproszę.
Więc opowiadam boleść mą kamieniom,
A one, choć mnie nie mogą pocieszyć,
Są jednak lepsze niźli trybunowie:
Nie przerywają mojej opowieści,
A kiedy płaczę, u stóp mych pokornie
Łzy me zbierają i zdają się płakać
Wraz ze mną. Gdyby ubrać je dostojnie,
Rzym nigdy lepszych nie znajdzie trybunów.
Kamień jest miękki jak wosk; trybunowie
Są twardsi niźli kamienie. Milczący
Jest kamień, nigdy nie zelży nikogo;
Język trybunów karze ludzi śmiercią.

(...) natura
I śmierć spór teraz wiodą o ich życie.

Niedola lice powleka bladością - lecz serca nigdy nie zmieni.

Żeby tak między dziesiątym rokiem, a dwudziestym trzecim w ogóle nic nie było albo żeby młodzież cały ten czas przesypiała; bo nic się w nim nie dzieje, tylko robienie dziewuchom dzieciaków, brak uważania dla starszych, złodziejstwo i bijatyki.

Jestem jak piórko, każdy mną targa.

A jeśli ktoś jest głupi lub głupotę udaje i nie umie albo nie chcę przyjmować prawdy, jak my przyjmujemy - niech się uważa za usuniętego z królewskiej rady.

Stanie się kiedyś taka podejrzliwa, że własne dzieci weźmie za bękarty!

Spędzony z grzędy przez gdaczącą kwokę.

To jakby pająk moczył się w pucharze wina: ktoś pije, lecz jad mu nie szkodzi, bo świadomości nic w nim nie zatruło; lecz pokaż mu tę ohydną domieszkę, powiedz, co wypił - konwulsje wymiotów rwą mu natychmiast gardło i wnętrzności.

Przed tym, co urosło lepiej umknąć, niż pytać, jak do wzrostu doszło.

Ile starań, żeby najczystszy zamiar zbrukać podejrzeniem!

Gdyby wszyscy mężowie płochych żon mieli wpaść w rozpacz, musiałaby się powiesić dziesiąta część populacji globu.

Największa jego zaleta to pijaństwo, ponieważ upiwszy się jak świnia, przynajmniej nie robi nikomu krzywdy, jeśli nie liczyć pościeli.

W starej szacie wygodniej chodzi niż w nowym szkarłacie.

Im gorsza gorycz, tym słodycze słodsze.

Kochającemu - przeszkody są tylko bodźcem do coraz to żarliwszych marzeń.

Ta tylko noc nęka, po której nigdy nie ma wzejść jutrzenka.

Czas wyda na jaw, co kryje obłuda:
Kto zły, ten nigdy długo cnót nie uda.

We wszystkim pośpieszni, umiemy cenić przeżyte z kimś chwile, dopiero, gdy go widzimy w mogile.

Sztuka medyczna jest ponoć bezsilna, kiedy natura w wędrówce ku śmierci dotrze do punktu, skąd nie ma powrotu.