Cytaty pisarzy

To zdumiewające, że bogactwo ludzi Kościoła wzięło początek od zasady ubóstwa.

To nieszczęście, że tak mały odstęp dzieli czas, gdy jesteśmy zbyt młodzi, od czasu, gdy jesteśmy zbyt starzy.

Szczęśliwy jest naród, którego historia jest nudna.

Sprawiedliwość podnosi głos, ile może, ale trudno jej o posłuch w zgiełku namiętności.

Sny rodzą rzeczywistość.

Smutek kochanków jest pełen rozkoszy.

Rzeki biegną utonąć w morzu, monarchie toną w despotyzmie.

Pycha jest zwierciadłem, które pomniejsza nasze wady, a powiększa nasze zalety.

Przyszliśmy na świat, aby współżyć, a więc przyszliśmy na świat, aby się sobie wzajemnie podobać.

Próbujmy przystosować się do życia, bo ono do nas się nie przystosuje.

Prawda ma tylko jedną twarz, a kłamstwo ma ich wiele.

Prawa natykają się zawsze na namiętności i na przesądy prawodawcy. Czasami przechodzą przez nie i barwią się od nich; czasem utkwią w nich i wrosną w nie.

Powiadano o Rzymianach, iż rozkazywali narodom, ale słuchali żon.

Pisząc, nie trzeba tak wyczerpywać przedmiotu, aby nic nie pozostało dla czytelnika. Nie chodzi wszako o to, aby ludzie czytali, ale aby myśleli.

O zamożności decydują obyczaje, a nie bogactwa.

Nigdy nie osądzi się w sposób właściwy ludzi, jeśli im się nie wybaczy przesądów ich epoki.

Nie znajduję nic, co byłoby trudniejsze niż błyszczeć inteligencją wśród głupców.

Nieograniczone posłuszeństwo wymaga ciemnoty u tego, który rozkazuje, prawie w takim samym stopniu jak u tego, który słucha.

Nie można sobie wyobrazić aby Bóg w swej nieskończonej mądrości umieścił duszę, a zwłaszcza duszę dobrą w czarnym ciele. Niepodobna jest, abyśmy przypuszczali, że to są ludzie...

Nie jest wcale konieczne, aby wielkie zdarzenia miały za źródło wielkie przyczyny.