Cytaty amerykańskich pisarzy

Szła tak może z pół godziny, może czterdzieści minut, nim wreszcie odkryła to, co przed nią odkryły tysiące, a może nawet miliony ludzi: kiedy robi się zbyt obrzydliwie, najczęściej za późno jest również, by wrócić.

Wilma doskonale wiedziała, że mąż się jej boi. Nie zdawała sobie tylko sprawy z tego, do jakiego stopnia. Pete nie bał się jej tak po prostu, Pete był przerażony jak tubylcy z tropikalnych lądów, którzy żyją w strachu, że Wielki Bóg Grzmiąca Góra, przez lata lub nawet generacje stojący milcząco nad ich beztroskim, słonecznym życiem, wybuchnie nagle morderczym potokiem wrzącej lawy.

Potwory naprawdę istnieją, duchy również. Żyją w nas i czasem wygrywają...

Człowiek przyzwyczaja się do cudownych rzeczy. Traktuje je jak coś oczywistego. Może próbować tego unikać, lecz i tak nie da rady. Po prostu cudów jest za dużo. Są wszędzie.

Trans jest jak narkotyk.

Tam, gdzie jest świadomość, znajdzie się też miejsce dla podświadomości.

Czasem można skłamać, nic nie mówiąc.

Pisarze, którzy zaprzestają działalności twórczej, stopniowo tracą wyobraźnię - jak każde nieużywane narzędzie, prędzej czy później musi zardzewieć.

Starzy ludzie zazwyczaj cierpią co najmniej na dwie przypadłości: altretyzm i głupotę. Nie można ich winić za żadną z nich.

Czasem potrzeba tworzenia fikcyjnych światów wynika jedynie z chęci obrony przed chaosem; może nawet szaleństwem.

Co to za beznadziejny wynalazek, telefon i jak rzadko dowiadujemy się dzięki niemu czegoś przyjemnego!

(...) szaleństwem jest wierzyć w mściwego ducha, co dopiero w ducha faceta, który nie istniał. Ale pisarze zapraszają przecież duchy, tak jak aktorzy i inni artyści. Są jedynymi mediami, jakie akceptuje cywilizowane społeczeństwo. Tworzą nieistniejące światy, które zaludniają nieistniejącymi ludźmi, i zapraszają nas, żebyśmy razem z nimi snuli fantazje. I snujemy je, prawda?

Każdy, kto uważa, że wyobraźnia nie może zabić, jest głupcem.

Kiedy do twego biura wkracza Bóg i oświadcza, że doszedł do wniosku, iż twe życie podoba mu się bardziej niż Jego własne, czy masz jakikolwiek wybór?

Muzy są jak duchy: niekiedy zjawiają się bez zaproszenia.

Cóż, mieliśmy szansę i chyba okazało się, że wylosowaliśmy przegrywający numer, podwójne zero. Ale chcę, żebyś wiedziała, że myślę o Tobie, Saro. Nigdy naprawdę nie miałem nikogo innego i ta noc była naszą najlepszą nocą.

Seks i terytorium mają dla mężczyzn zbliżoną wartość.

(...) Dom to takie miejsce, które gdy tam przyjedziesz, zawsze cię przyjmie.

Zazwyczaj opieramy się na osądach, które wydają nam się słuszne. Ale według mnie cała prawdziwa logika pochodzi z irracjonalności. Z wiary.

...to wspomnienie jest jak okruch jasnego szkła dostrzeżony na poboczu drogi, umiejscowiony idealnie, by zostawić powidok.