Cytaty amerykańskich pisarzy

Ci, których się kocha, potrafią nas zranić najmocniej...

Nikt z nas nie wie, do czego doprowadzą nasze czyny, bardzo niewielu w ogóle próbuje to przewidzieć.

Dlaczego widok starszego pana, spożywającego bez entuzjazmu ciastko, wywołał w nim takie podniecenie? Hm, po pierwsze trzeba pamiętać, że starszy pan to nie był taki znowu pierwszy lepszy dziadek. To ojciec Tomasza. A podglądanie, co należy z przykrością stwierdzić, jest atrakcją samą w sobie. Kiedy obserwuje się kogoś, kto nie wie, że jest widziany, nawet jego najzwyklejsze czynność wydają się ważne.
Po chwili Tomasz poczuł się trochę zawstydzony tym, co robi, co wcale nie jest takie dziwne. Podglądanie kogoś to w końcu jakby kradzież - kradniemy widok tego, co robią ludzie, myśląc, że są sami.

(...) nie ma lepszego środka na najnieszczęśliwsze nieszczęścia i najsmutniejsze smutki niż dobre ugryzienie w zadek.

Pójdź w nim do domu będzie wyglądał jak sukienka.

Nie było to przyjemne, ale cóż jest przyjemnego w liceum. W czasie gdy w nim tkwimy, niczym zakładnicy zamknięci w tureckiej łaźni, liceum wydaje się nam najważniejszą rzeczą na świecie. Dopiero podczas drugiego czy trzeciego zjazdu koleżeńskiego zaczynamy pojmować, jak absurdalne było to wszystko.

Nie wierzyłem, że jestem alkoholikiem (...) Opuszczanie lekcji albo pojawianie się w klasie z zarostem, w cuchnących oparach wypitych wieczorem Marsjan. Ja nie, ja mogę przestać w każdej chwili. Noce przespane przez niego i Wendy w osobnych łóżkach. Słuchaj, świetnie się czuję. Wgniecione zderzaki. Na pewno mogę prowadzić. Łzy wylewane przez nią zawsze w łazience. Czujne spojrzenia kolegów na każdym przyjęciu z alkoholem, choćby z winem. Powolne uprzytamnianie sobie, że jet tematem rozmów. Świadomość, że z jego maszyny do pisania nie schodzi na ogół nic prócz czystego papieru, który w końcu zgnieciony w kulę wędruje do kosza na śmiecie.

- Nie boję się piekła. Żyłem uczciwie, a poza tym nie wierzę, że piekło w ogóle istnieje. Boję się, że nie ma nic [...]. Przedtem nie było nic, więc czy nie jest logiczne, że nic nie ma potem?

Ona jest w domu, pomyślał Dan. Jeśli ciało człowieka to jego dom, tam właśnie jest.

[...] w prowadzącym tam krytym pasażu na pewno było zimno jak w psiarni. Albo u Eskimosa w wychodku. Czy jak to się mówi.

- [...] Dlaczego alkoholik pije?
- Bo jest alkoholikiem.
- Brawo. Prosta sprawa. Jak przebijesz się przez cały ten psychobełkot, dotrzesz do nagiej prawdy. Piliśmy, bo jesteśmy pijakami.

Kropla wody czy jadu?
To prawdziwy wąż czy wąż gaśniczy?
Kto to może powiedzieć, mój drogi Redrum, Redrum drogi mój?
Kto to może powiedzieć?

Seks jest trudną zagadką [...].

Sądzę, że przeważnie żyjemy samotnie. Z wyboru jak on, albo po prostu dlatego, że świat jest tak urządzony.

Stara matka pani T., Elizabeth Wharton, mieszkała w apartamencie - bardzo ładnym, z pokojami wielkimi jak obietnice przedwyborcze - na ekskluzywnym osiedlu przy Lake Avenue.

Starość jest zradliwa.

Dziel się miłością, na ile możesz.

Z góry dobiegało niecierpliwe dudnienie młotka; to Jack Torrance szukał swojego syna.

Równocześnie zaszkliły mu się oczy, a świat stał się niewyraźny i rozmazany. Najwyraźniej nie tylko Tom McCourt, nieduży człowieczek w tweedowym garniturze, miał problemy z gospodarką wodną.

- Idź do diabła, kochany.
- Raczej wrócę [...] i pomogę składać krzesła.