Cytaty Amerykanów

Widzę, jak księżyc wstaje
I swe oblicze chmurzy,
Gromy i błyskawice,
I złą nam porę wróży.
Nie ruszaj w drogę nocą,
Tak się o Ciebie boję,
Kiedy księżyc na niebie wstaje...

Pisanie to samotna praca. Posiadanie kogoś, kto w nas wierzy, bardzo dużo zmienia. Nasi bliscy nie muszą wygłaszać mów pochwalnych. Wiara zwykle wystarczy.

Nagle poczuł panikę. Był pewny, że ogląda ostatnie światło dnia w życiu. Chciał, żeby pozostało dłużej. Chciał, żeby trwało. Chciał, żeby zmierzch ciągnął się w nieskończoność.

W pewnym sensie - wiem oczywiście, jak głupio to może zabrzmieć, ale nie warto łapać za pióro, jeśli człowiek nie chce powiedzieć szczerze, co mu leży na sercu - w pewnym sensie można było zatem odnieść wrażenie, że trapi go smutek całego świata, coś zbyt wielkiego, by dało się kiedykolwiek ukoić.

W chaosie mroku żyją upiory.

Cycek to cycek, brzmiała jego teza, a cipa to cipa. Facetowi albo staje cały czas, albo w ogóle.
Luis potrafił jedynie odpowiedzieć, że cycek żony jest inny.

Kiedy człowiek się zorientuje, jak szybko, właściwie niepostrzeżenie minęło siedem lat, zaczyna zdawać sobie sprawę ze swojej śmiertelności.

Każdego można pokonać...ale nie wolno dopuścić do sytuacji, w której człowiek pokonuje sam siebie.

Człowiek bowiem, który wykrada twój pamiętnik i podkrada twoje myśli, musiał być do cna wyzuty z wszelkich skrupułów i zasad. Taki człowiek mógł zakraść się do kogoś, kogo nienawidził, od tyłu i na przykład zepchnąć go ze skały. Albo użyć kamienia. Albo noża. Albo pistoletu.

Każda kolejna książka niesie ze sobą nową lekcję, a złe książki często uczą nas więcej niż te dobre.

Nie obiecuj, czego nie możesz dotrzymać.

Skóra świata utkana jest z żądeł.

- Nic nie trwa wiecznie - powtórzył Richie. (...)
- Może z wyjątkiem miłości - rzekł Ben.
- I pragnień - dodała Beverly.
- A co z przyjaciółmi? - zapytał Bill i uśmiechnął się.

Być może to miłość porusza Ziemię, ale to krzyki skrzywdzonych i cierpiących obracają wszechświat na jego długiej szklanej osi.

Koty to mistrzowie przeżycia. Nie zwracają uwagi na to, kto je karmi, ważne żeby miska była pełna.

Reszta wieczoru kojarzyła się Lisey z tym co Scott nazywał Landonowską Zasadą Złej pogody: kiedy śpisz do późna, spodziewając się, że huragan odejdzie w stronę morza, on zapuszcza się w głąb lądu i zrywa ci dach z domu. Kiedy wstajesz wcześnie i przygotowujesz się na burzę śnieżną, kończy się na zadymce.

Nic tak nie szkodzi pamięci jak powtórzenia.

Między północą a czwartą każdy powinien mieć prawo mówić co myśli.

To były dobre lata, ale wiemy - z opowieści i z życia - że dobre lata nigdy nie trwają długo.

...Nigdy nie przestanę troszczyć się o Pam, ale czasami ludzie oddalają się od siebie za bardzo, żeby wrócić. I chyba...a właściwie na pewno tak stało się z nami.