Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o kulturze i sztuce

Strona numer 12

Cóż za czcza sztuka malarstwo, która ściąga podziw przez podobieństwo do rzeczy, których oryginału nie podziwiamy!

Prawdziwa sztuka, tak jak prawdziwe jeansy, nigdy nie wyjdzie z mody.

Westerny są bliższe sztuce niż cokolwiek innego w biznesie filmowym.

Kreatywne wyrażanie się to jest ból, wiesz? Będę banalny przez chwilę i powiem, że największa sztuka pochodzi z bólu.

Raz wdałem się w politykę i bardzo tego żałuję. Artyście nie wolno robić takich rzeczy.

Tekst nie należy do żadnego gatunku. Każdy tekst ma udział w jednym lub wielu gatunkach, nie ma tekstu bez gatunku, ale ten udział nie jest przynależnością.

Metafora, nim staje się retoryczną procedurą w języku, byłaby wyłonieniem się samego języka. A filozofia jest jedynie tym językiem; i w najlepszym razie i w pewnym nieoddzielnym znaczeniu tego wyrażenia może jedynie mówić…

Wielki pisarz jest męczennikiem, który nie umrze, oto wszystko.

Poeci wolą raczej chłonąć wrażenia niż wchodzić w innych, aby studiować mechanizm uczuć.

Poezja, malarstwo, urocze igraszki wyobraźni mają do umysłów wyższych nie ulegające przedawnieniu prawa.

Sztuka to uruchamianie prawdy.

Artysta jest źródłem dzieła. Dzieło jest źródłem artysty.

Być może szkoła nie powinna już uczyć, kim był Platon, tylko właśnie jak filtrować informacje. (...) Człowiekiem kulturalnym nie jest ten, który zna datę urodzin Napoleona, ale ten, który potrafi ją znaleźć w ciągu minuty.

Sztuka nas zwodzi i uspokaja, podsuwa świat takim, jaki powinien być według artystów.

Jak powiada starożytne przysłowie, trzy palce trzymają pióro, ale pracuje całe ciało. I całe boli.

Twórczość jest zawsze tylko ekspedycją w kierunku prawdy.

Przepis na artystę: jeden procent talentu, dziewięć procent szczęścia i dziewięćdziesiąt procent pracy.

Wielkim niebezpieczeństwem lub co najmniej pokusą dla wielu pisarzy, jest zbyt autobiograficzne podejście w fikcji. Najlepsza jest odrobina autobiografii i dużo wyobraźni.

Kabaret popełnił samobójstwo, przenosząc się na stadiony, do amfiteatrów i hal sportowych. Kiedyś to było spotkanie bardzo kameralne: wieczór na 150, góra 200 osób.

Prawdziwy, żywy teatr z widownią, jest czymś najistotniejszym dla aktora. Dla kogoś teatr może być trudny, a film łatwy i na odwrót. Ale myślę, że teatr pozostaje, co wynika choćby z tradycji, tym miejscem, które aktora weryfikuje. Może określić go, zdefiniować, nadać mu szlify.