Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty filozoficzne

Strona numer 103

Dążenie do pełnej, absolutnej sprawiedliwości jest jednym z największych i najbardziej niebezpiecznych marzeń człowieka (...) Najbezpieczniej jest uświadomić sobie, że niemożliwa jest sprawiedliwość poza miłością, a więc przeciw człowiekowi. A człowiekiem jest każdy – i komunista, i burżuj, i nacjonalista, i Polak, i Żyd.

Człowiek, który dorasta, powinien buntować się przeciw zastanemu porządkowi świata. Bowiem zawsze ten porządek sprzeniewierza się ideałom, w których wychowuje się dzieci. Alternatywą każdego młodzieńczego buntu jest przystosowanie, a więc posłuszeństwo i naśladownictwo, a przecież każdy człowiek, a zwłaszcza młody, chce być podmiotem swojego życia.

Zmiany czysto ilościowe w pewnym punkcie przechodzą w zmiany jakościowe.

To, co jest wytworzone z formy czystej myśli, a nie mocą autorytetu, tylko to należy do filozofii.

Prawo negacji negacji.

Kto patrzy na świat rozumnie, na tego i świat patrzy rozumnie.

Co jest rozumne, jest rzeczywiste; a co jest rzeczywiste, jest rozumne.

Jak okazało się, naturalną formą istnienia owej konkretności, której się szuka, jest jedynie subiektywna świadomość, a nie jakikolwiek przedmiot zewnętrzny, że konkretnością ową, jako zespoleniem pierwiastka ziemskiego i wieczystego, jest duchowe istnienie osoby dla siebie. W ten sposób świat dochodzi do świadomości, że owej konkretności posiadającej naturę boską człowiek musi szukać w samym sobie. Podmiotowość staje się dzięki temu absolutnie uprawnioną i ma sama w sobie cechę stosunku do boskości.

Na dłuższą metę wszyscy jesteśmy martwi.

Wszystko, co się rozwija, jest niedoskonałe.

W zasadzie tragarz mniej się różni od filozofa niż kundel od charta.

W organizmie rozumnym głowa nie może być z żelaza, a tułów z ciała.

To, co jest rozumne i z natury rzeczy konieczne, toruje sobie drogę jedynie jako ślepo działająca przeciętna.

Teoria zdolna jest porwać masy, kiedy dostarcza dowodów ad hominem, dowodzi zaś ad hominem, kiedy staje się radykalna.

Tajemnica nie mogła zręczniej uczynić się „dobrem powszechnym” niż w ten sposób, że przekształciła się w tajemnice, które nie są dla nikogo tajemnicami.

Rozum istniał zawsze, choć nie zawsze w rozumnej formie.

Przyroda jest dobra, nawet jeśli wydaje na świat potwory.

Proch pozostaje prochem, czy się go użyje do zranienia człowieka, czy do leczenia jego ran.

Pieniądz poniża wszystkich bogów człowieka i zamienia ich w towar.

Oręż krytyki nie może oczywiście zastąpić krytyki orężem; siłę materialną trzeba odeprzeć siłą materialną, wszelako i teoria staje się potęgą materialną, kiedy porywa za sobą masy.