Cytaty filozoficzne: 2222 cytaty i aforyzmy

Od czasów Kaina żadna kara nie poprawiła i nie odstraszyła świata od popełniania przestępstwa.

Nie można myśli oddzielić od materii, która myśli.

Materia jest podmiotem wszelkich zmian.

Maszyna jest kategorią ekonomiczną w nie większym stopniu niż wół ciągnący pług.

Masturbacja ma się tak do seksu jak filozofia do rzeczywistości.

Ludzkość stawia sobie zawsze takie zadania, które jest w stanie rozwiązać.

Ludzie nie wiedzą, kim są i co czynią.

Kto żąda wszystkiego, nie żąda nic i nic nie dostaje.

Każdy krok rzeczywistego ruchu jest ważniejszy niż tuzin programów.

Kapelmistrz wcale nie musi być właścicielem instrumentów, na których gra orkiestra, ani też do jego funkcji dyrygenta bynajmniej nie należy troska o „płacę” pozostałych muzykantów.

Jeśli prawo do istnienia ma polip, bo i w nim, choć bezgłośnie, pulsuje życie przyrody, to cóż dopiero lew, w którym się ono burzy i ryczy?

Jeśli pragniemy wyrobić sobie trafny pogląd o ludziach i poznać ich we właściwym świetle oczyma naszego rozumu, musimy wpierw rozważyć ich naturę, a następnie ich cele.

Istota uważa się za samodzielną dopiero wtedy, gdy stoi na własnych nogach, a stoi na własnych nogach dopiero wtedy, gdy swoje istnienie zawdzięcza samej sobie.

Istnieje dwojaka śmiałość: śmiałość płynąca z wyższości i śmiałość zrodzona z ciasnoty umysłu.

Człowieka należy rozumieć poczynając „od dołu” – od jego głodu, chłodu, bezdomności; nie idea, lecz ciało jest kluczem do ludzkich tajemnic.

Cynizm jest w rzeczach, nie zaś w słowach, którymi te rzeczy się wyraża.

Byt określa świadomość.

Bezcielesna substancja jest wręcz taką samą sprzecznością jak bezcielesne ciało.

Każdy według swoich zdolności, każdemu według jego potrzeb.

Czym jest to równe, tzn. ta wspólna substancja, którą np. dom przedstawia wobec poduszki w wyrazie wartości poduszki? Coś podobnego „nie może w rzeczywistości istnieć” – mówi Arystoteles. Dlaczego? Dom przedstawia – wobec poduszki coś równego o tyle, o ile przedstawia to, co jest istotnie wspólne obojgu, poduszce i domowi. A tym jest – praca ludzka.
Ale Arystoteles nie mógł z samej formy wartości wyczytać, że w formie wartości towarów wszystkie prace są wyrażone jako jednakowa praca ludzka, a wiec jako praca równoznaczna, gdyż społeczeństwo greckie opierało się na pracy niewolników, a więc nierówność ludzi i ich sił roboczych była jego podstawą naturalną. Tajemnicę wyrazu wartości, równość i równoznaczność wszystkich prac, dlatego że są i o ile są pracą ludzką w ogóle, można było odgadnąć dopiero wtedy, gdy pojęcie równości ludzi utrwaliło się jak przesąd ludowy. A to stało się możliwe dopiero w społeczeństwie, w którym forma towarowa stała się powszechną formą produktu pracy, a co za tym idzie, wzajemny stosunek ludzi jako posiadaczy towarów – panującym stosunkiem społecznym.