Cytaty polskich poetów

nie wierzę
nie wierzę od przebudzenia
do zaśnięcia
nie wierzę od brzegu do brzegu
mojego życia

Żywot nam wieczny obiecywałeś Panie, a my prosimy o odpoczywanie.

Że przegram z moim ciałem, od dawna to wiedziałem.

Żaden magnes tak nie działa, jak magnes pięknego ciała.

Zwiększa smak potraw i miłości ten, kto czasem pości.

Zarzucało zero zeru, że mu brak charakteru!

Zakochany jest jak człowiek w lesie – zapatrzony w jedno drzewo.

Wyszliśmy z ziemi,
Wrócimy do ziemi.
Wyszliśmy krzycząc,
Powrócimy niemi.

Wyłamał pręty w klatce, mają go za świętokradcę!

Wszedłem w sojusz z piekłem, ale się popiekłem.

Wrogom spieszyć z pomocą? – To ładnie, ale po co?

Usta słodkie, humor kwaśny, mina słona – oto w trzech smakach cała ona.

Tu leży dama, pierwszy raz sama.

Tym mniejszy grzech, im większa przyjemność.

Tych tylko palaczy cenię, co porzucili palenie.

Tęcza wszystko bieli zawdzięcza.

Terrorem władza swą słabość zdradza.

Śmierci nie ma – jest tylko przed nią trema.

Szczęśliwi łysi, nic im nie stoi, nic im nie wisi.

Stare wino i młoda kobieta to racjonalna dieta. Można na niej dożyć późnego wieku, lecz skąd wziąć zdrowia dla takiego leku.