Cytaty polskich poetów

Nie zbudzę się pewnego ranka, ot, spodziewana niespodzianka.

Nie narzucaj światu swojego formatu.

Nie dyskutuj z chamem, przy nim zawsze amen.

Na wyrost szyjemy idee licząc, że naród zmądrzeje.

Najgorsze z upokorzeń, kiedy nawala korzeń.

Na tym polega uwiąd starczy, że zamiast mówić, człowiek warczy.

Na tym polega rola sumienia, że grube grzechy na drobne zmienia.

Myjcie się, dziewczyny, nie znacie dnia ani godziny.

My zabijamy czas, a on zabija nas.

Mogił i łez kraina w sercu się kończy i zaczyna.

Minęła młodość i uroda, została reszta – szkoda!

Mimo najszybszych samolotów, do wczoraj nie ma już powrotu...

Miłość to taka nauka, co w całym dziury szuka.

Miłość to potrawa jarska, a nie sztuka kominiarska.

Miara czasu
Któż by wiedział, że czas leci,
Gdyby nie lustro i – gdyby nie dzieci.

Mądry nawet tej nie wierzy, z którą aktualnie leży.

Marzenie, to wyborna rzecz, raz działa w przód, raz działa wstecz.

Ma własne zdanie na zawołanie.

Łatwo ci zachować twarz, gdy kilka na zmianę masz.

Łajno dla łajna to fajna ferajna.