Cytaty pisarzy

Żyjemy teraz
tak daleko od siebie.
Czy też się mylę?
Jeśli dobrze pamiętam,
przesiadka na Jowiszu?

Przykładam ucho
do kamiennej poduszki
i słyszę wtedy
ciszę, tę wielką ciszę
płynącej, rozlanej krwi.

Nawet jak człowiek ma oczy szeroko otwarte, nie dostrzega wielu rzeczy […].

Gdybym był zwyczajnym człowiekiem, albo kimś trochę bardziej przypominającym zwyczajnego człowieka, pewnie bez wahania bym się z nią ożenił. Ale w końcu wybrałem samotne, spokojne życie jak teraz, a ona wybrała życie bardziej normalne. Czyli wyszła za kogoś bardziej przypominającego zwyczajnego człowieka niż ja.

[...]
- Ale wszystko mija i potem wydaje się, że to był sen.

Pierwszy raz mnie coś takiego spotkało. Zawsze umiałem nad sobą zapanować i szczyciłem się tym. Ale teraz nawet czasem ciężko jest mi być samemu.

Nawet gdybym się dwoił i troił, i tak nie jestem w stanie zrobić wszystkiego, co zrobić należy. Ale bez względu na to nie rezygnuję z biegania. Ono każdego dnia kreśli linię mojego życia, więc nie mam zamiaru tego odkładać albo rzucać tylko z tej przyczyny, że jestem zajęty. Gdyby to miało stać się wymówką do niebiegania, już nigdy nie zdołałbym do tego wrócić. Mam bardzo niewiele powodów, żeby biegać, więc muszę starannie je pielęgnować, i mnóstwo takich, żeby nie biegać.

Urlop i przyjaciel to dwie najwspanialsze rzeczy w życiu.

(...) ludzie zazwyczaj nie myślą, że to, co zdarzyło się im, zdarza się wielu osobom.

(...) rzeczywistość wydawała mi się przekrzywiona jak nierówno zapięty sweter.

Jest zasadniczo niemożliwe, żeby każdy osiągnął szczęście i sprawiedliwości stało się zadość. Następuje beznadziejny chaos.

W ogóle do wszelkich zjawisk, spraw i rzeczy na tym świecie podchodzę w sposób utylitarny. Nie znaczy to, że mój charakter jest taki wygodnicki, choć muszę przyznać, że mam w tym kierunku pewne skłonności. Myślę, że często właśnie utylitarny, a nie racjonalny stosunek do sprawy pozwala zbliżyć się do jej sedna.

Są rzeczy, które czas nam odbiera, i inne, które nam daje. Ważne, żeby uczynić czas swoim sprzymierzeńcem.

[…] życie to naprawdę zawracanie głowy.

W historii jest wiele wydarzeń, które lepiej, żeby pozostały niewyjaśnione. Nie zawsze wiedza o faktach wzbogaca ludzi. Nie zawsze obiektywizm przewyższa subiektywizm. Nie zawsze fakty unieważniają iluzje.

- Wydawało mi się, że potrzebuję jego nierealności, aby przezwyciężyć swoją. Na początku tak myślałam. Dlatego go pokochałam. A może najpierw go pokochałam, a potem zaczęłam tak myśleć. Chociaż to wychodzi na to samo.

Życie jest jedynie rezultatem serii irracjonalnych, a czasami całkowicie przypadkowych wydarzeń.

Nie miałem pojęcia, gdzie się podziewał, co robił i dlaczego teraz nagle wrócił. Szkoda, że nie mogę go zapytać: Gdzie byłeś przez prawie rok i co robiłeś? I gdzie pozostały ślady twego straconego czasu?

Są na świecie ludzie dobrze wychowani i ludzie taktowni. Oczywiście i jedno i drugie jest ważne, ale często takt góruje nad dobrym wychowaniem.
(...)
- Ona to wyjaśnia na konkretnym przykładzie.
Pewien mężczyzna otwiera drzwi, a za nimi przebiera się naga kobieta. Człowiek dobrze wychowany natychmiast zamyka drzwi i mówi: "Przepraszam panią". Człowiek taktowny także natychmiast zamyka drzwi, ale mówi "Przepraszam pana".

"Jak bardzo mnie kochasz?" - zapytała Midori - "Tak bardzo, by stopić wszystkie tygrysy świata na masło" - powiedziałem.

Moja twarz, moje serce nic dla innych nie znaczyły. Należały jedynie do martwego ciała. Moje serce i serce kogoś innego mijają się na ulicy. Cześć, mówię. Cześć, odpowiada tamten. To wszystko. Nikt nie podnosi ręki. Nikt się nie odwraca. Gdybym wetknął sobie w uszy po gardenii i na ręce nałożył płetwy, może parę osób by się odwróciło. Ale na tym koniec. Po trzech krokach wszyscy by zapomnieli. Ich oczy niczego nie widzą. Moje też nie. Miałem wrażenie, że stałem się pusty. Być może nie będę mógł już niczego nikomu ofiarować.