Cytaty pisarzy

Objawienie przekracza ramy codzienności. Co to za życie bez objawień! Ważne jest przeskoczenie z racjonalności obserwowania do racjonalności działania.

Mogę już iść spać? Jestem wykończony. Trzymając tę słuchawkę, czuję się, jakbym podpierał walącą się ścianę.

Dziesięcioletniemu chłopcu i dziesięcioletniej dziewczynce nigdy nie jest łatwo się zaprzyjaźnić. Być może to nawet jedna z najtrudniejszych rzeczy na świecie.

Na zdjęciach nie wszystko widać. To tylko cienie. Prawdziwa ja znajduje się gdzieś daleko. A tego nie widać na zdjęciu.

Ten pociąg jedzie coraz szybciej i nikt nie może go zatrzymać.

Skoro czujesz to bardzo wyraźnie, to znaczy, że odkryłeś to stosunkowo niedawno.

- Słuchaj, watanabe, wiesz, co najbardziej lubię w oglądaniu filmów pornograficznych?
- Nie, nie mam pojęcia.
- Kiedy dochodzi dochodzi do sceny łóżkowej, słychać, jak wszyscy widzowie przełykają ślinę. Bardzo lubię ten dźwięk. Cudowny.

- Odbyliśmy stosunek w świadomości - powtórzyłem. Kiedy to głośno powiedziałem, poczułem się, jakbym na białej ścianie powiesił wyrazisty surrealistyczny obraz. Przyglądając się, czy nie wisi krzywo, jeszcze raz powtórzyłem: - Odbyliśmy stosunek w świadomości.

Nie będę już marionetką w niczyich rękach. Chciałem krzykiem obwieścić to całemu światu. Nie będę marionetką!

[...] Były jak statki na morzu oglądane przez okno - przepływały, nie pozostawiając po sobie żadnego śladu.

(...) świat już taki jest, że nic się nie układa tak, jak powinno.

Midori nie jadła zbyt wiele. Powiedziała, że kiedy się gotuje, samym gotowaniem się człowiek najada.

Ale tak samo jak nie ma nocy bez świtu, nie ma korka bez końca.

Rok 1Q84 - tak będę nazywała ten nowy świat, postanowiła Aomame.
Q pochodzi od słowa question mark czyli znak zapytania. Coś niosącego w sobie pytanie. Idąc, kiwała głową. Czy mi się to podoba, czy nie, znalazłam się teraz w tym roku 1Q84. Roku 1984, który znałam, nigdzie już nie ma. Teraz jest rok 1Q84. Zmieniło się powietrze, zmienił się krajobraz. Muszę się możliwie jak najszybciej dostosować do tego świata ze znakiem zapytania. Jestem jak zwierzę wypuszczone do obcego lasu. Żeby zapewnić sobie bezpieczeństwo i przetrwać, trzeba niezwłocznie zrozumieć zasady rządzące tym miejscem i dostosować się do nich.

Pomyślałem o wygłodniałych kotach. Wyobraziłem sobie jak zjadają mój mózg, kąsają serce, ssą krew, pożerają penis. Słyszałem, jak gdzieś daleko, siorbiąc, wysysają mi mózg. Trzy gibkie koty otaczają moją głowę jak czarownice z Mackbeta i siorbią tę zawiesistą zupę. Ich szorstkie języczki liżą miękkie fałdy mojej świadomości, która od tego lizania drży jak rozgrzane powietrze, rzednie

Bardzo Cię potrzebuję. Jesteś częścią mnie, a ja jestem częścią Ciebie.

I choć poruszam się do przodu, to nigdzie w ten sposób nie dojadę.

Lepiej szanować talenty, którymi nas obdarzono.

Wszystko kiedyś zniknie. Wszyscy żyjemy, idąc naprzód. Większość rzeczy, które nas otaczają, znika wraz z naszym przesuwaniem się. Nie ma na to rady. Kiedy nadchodzi czas znikają.

Nigdy dotąd nie słyszałem głosu takiej nienawiści. Była jak powiew wiatru prosto z piekła, który miał nas zdusić i roznieść na strzępy. Jakby ogromna kula, ulepiona z myśli tak czarnych jak skondensowana ciemność całych tych podziemi, napierała w naszym kierunku. Nawet nie przypuszczałem, że nienawiść może mieć taki ciężar.