Cytaty pisarzy

A poza tym, jedyna rzecz, którą możemy zrobić dla zmarłych, to jak najdłużej zachować ich w pamięci. Ale to nie jest takie proste, tylko prosto brzmi. I nie każdego można o taką rzecz poprosić.

Mamy z Watanabem jeszcze jedną wspólną cechę: wcale nam nie zależy, by inni nas rozumieli - powiedział Nagasawa - To nas różni od innych. Wszyscy się martwią o to, żeby otoczenie ich zrozumiało. Mnie na tym nie zależy. Watanabemu też nie. Nie przeszkadza nam, że ludzie nas nie rozumieją. My to my, inni nas nie dotyczą.

- Ale czy w ogóle można kogoś w pełni zrozumieć? Nawet jeśli tę osobę darzymy głębokim uczuciem.

Czułem się nieswojo. Bardzo często czuję się tak nieswojo, jakbym jednocześnie układał dwa puzzle, których kawałki się pomieszały.

- Skoro facet przeczytał Wielkiego Gatsby'ego trzy razy, chyba będzie moim przyjacielem.

Wszystko się powtarza...Wróciłem sam tą samą drogą, w wypełnionym jesiennym słońcem pokoju posłuchałem płyty Rubber Soul, która została po bliźniaczkach, i zrobiłem kawę. Przez cały dzień wpatrywałem się w mijającą za oknem jesienną niedzielę. Była to spokojna listopadowa niedziela, kiedy wszystko zdawało się tak czyste, że nieomal przezroczyste.

Nigdy świadomie nie próbowałem nikogo skrzywdzić, lecz mimo dobrych intencji w potrzebie potrafiłem być do cna egocentryczny, wręcz okrutny. Byłem kimś, kto potrafi, uciekając się do wiarygodnej wymówki, zadać osobie, na której mu zależało, ranę nie do zagojenia.

Od dawna czuję, że jestem pustym człowiekiem, któremu brakuje barw i indywidualności.

Lenin wziął z teorii Marksa te fragmenty, które mógł zrozumieć i które mu były na rękę, Stalin wziął z teorii Lenina te fragmenty, które mógł zrozumieć (a takich było bardzo niewiele) i które mu były na rękę. A w tym kraju im mniej ktoś rozumie, tym większą ma władzę. Im mniej rozumie, tym lepiej.

Niezdrowa dusza wymaga zdrowego ciała.

GDZIE JA TERAZ JESTEM? Nie wiedziałem. Nie miałem pojęcia. Co to za miejsce? Widziałem jedynie niezliczone postacie ludzi zmierzających nie wiadomo dokąd. Wzywałem Midori z samego środka nikąd.

To jedynie fizyczne zjawisko. Nakręcona sprężyna czasu stopniowo się rozpręży, moment stanie się nieograniczenie bliski zeru, wkrótce kółka zębate przestaną się poruszać i wskazówki zatrzymają się w pewnej pozycji. Zapadnie cisza. I na tym koniec, prawda?
(Str 349).

Mnie się wydaje, że świat nie rządzi się logiką i zdecydowanie za mało na nim życzliwości.

Ale jak masz duże piersi, to jakoś częściej ludzie cię biorą za idiotkę. Podskakują ci, jak biegniesz i wstyd suszyć na sznurze stanik, który wygląda jak para salaterek.

Jeśli nie wierzysz w świat i jeśli nie ma w nim miłości, wszystko jest tylko iluminacją.

Wciąż traciłem różne rzeczy, ludzi i uczucia. W moim życiu, jak w kieszeni płaszcza, znajdowała się jakaś wielka dziura, której w żaden sposób nie można było zaszyć.

Niezbyt wiele wiemy o wieczności. Ale potrafimy sobie wyobrazić jej cień.

Szklanka whisky stoi przede mną, lecz nie biorę jej jeszcze do ust. Na whisky trzeba się napatrzeć. A kiedy się znudzi patrzenie, wypić. To tak samo jak z piękną dziewczyną.

Błąd... [...] to może być w sumie paradoksalny wyraz ukrytego pragnienia. A w takim razie to znaczy, że właśnie błąd jest mną czy tobą. A skoro tak, to nie ma wyjścia.

Nie było jasne, kim jest. Stanowiła jedynie obecność. ( str 48).