Cytaty amerykańskich pisarzy

(...) milczenie bywa największym błogosławieństwem, jakie jest w stanie ofiarować nam świat.

(...) niedoj*bany iglasty wyskrobek.

Życie to podróż ku śmierci.

Jak łatwo było przemknąć na drugą stronę - przepłynąć z błękitu w czerń.

Kochali się, a teraz jej mężczyzna spał obok.
Jej mężczyzna.
Uśmiechnęła się blado w ciemnościach, czując jak jego nasienie ciepłą, leniwą strużką spływa po jej z lekka rozchylonych udach. Uśmiech ten wyrażał i smutek, i zadowolenie, ponieważ zwrot "jej mężczyzna" wywoływał sto różnych uczuć.

Obchodziło go tylko to, żeby sie napić. Upić, mówiąc ściśle. Na umór, do upadlego, w trzy dupy.

To przychodzi nagle. Widzisz coś po raz pierwszy i od razu wiesz, że znalazłeś swoje ZAINTERESOWANIE. Jakby ktoś przekręcił klucz w zamku. Albo po raz pierwszy zakochał się.

Spójrz, mamusiu, nie żyję.

Nabierz odrobinę pewności siebie. Nie należy mieć jej zbyt wiele, można wówczas popaść w egoizm i samozachwyt, ale odrobina jeszcze nigdy nikomu nie zaszkodziła. Jest dla duszy tym, czym krem z filtrem UV dla skóry w upalny dzień na nadmorskiej plaży. Możesz być panem wyłącznie własnej duszy, a i tę zdolność od czasu do czasu będzie starał się zakwestionować co bardziej cwany psycholog.

[...] trzeba zostać uwięzionym, żeby w pełni zrozumieć, czym jest wolność.

Wiesz, Jamieson, wydaje nam się, że żyjemy, ale to nasze życie wcale nie jest prawdziwe. To tylko gra cieni i bardzo się ucieszę, jak wreszcie zgaśnie światło. W ciemności wszystkie cienie znikają.

Rzeczywistość to cienki lód, po którym jednak większość ludzi ślizga się przez całe życie, ani razu, do samego końca, pod niego nie wpadając.

Mówią, że świat poszedł naprzód. No tak! Poszedł naprzód, poszedł naprzód, i to bardzo...zawędrował po drodze do piekła.

Gdyby słodycz naszego życia nie przemijała, nie byłaby słodyczą.

Pamiętaj, że kto nie umie się bawić, nie umie też pracować.

- Wiesz czym są duchy? To mężczyźni i kobiety, którzy nie pogodzili się z przeszłością. To są prawdziwe duchy. Nie on i- machnęła ręką w stronę trumny stojącej na podstawkach koło przypadkowo tak świeżo wykopanego grobu.
- Martwi pozostają martwi. Chowamy ich i pozostają martwi.

Jeśli człowiek raz łyknie gówno, często staje się nieodłącznym składnikiem jego diety.

Kiedy zdrajców nazywa się bohaterami (albo bohaterów zdrajcami), nadchodzą mroczne czasy.

Poczucie winy jest jak rana, stale absorbuje uwagę osoby która ja ma, domaga się ponownego oglądania i rozdrapywania tak, że nie może nigdy się zagoić

Dobra długa książka jest czymś więcej niż romansem autora z czytelnikiem; to małżeństwo.