Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty polityczne, o polityce i Ironiczne

pokaż wszystkie cytaty polityczne, o polityce

Gdyby zapytać, czego najbardziej boją się działacze Prawa i Sprawiedliwości, to oni najbardziej boją się prawa i sprawiedliwości.

Dyplomata to człowiek, któremu dużo płacą za to, by się długo namyślał, zanim nic nie powie.

Jak rozpoznać komunistę? Cóż, jest to ktoś, kto czyta Marksa i Lenina. A jak rozpoznać antykomunistę? To ktoś, kto rozumie Marksa i Lenina.

Nic nie jest tak godne podziwu w polityce jak krótka pamięć.

Za Kaliguli, aby zostać senatorem trzeba było być koniem. Teraz, aby być posłem wystarczy być osłem.

Ten, kto powiedział: żadna praca nie hańbi, na pewno nie znał ani jednego polityka.

Polityka to wielka sztuka. Trzeba ludzi przekonać, że muszą płacić za to, że się ich okrada.

Polityka to dzielenie włosa na czworo u kogoś kto jest łysy.

Politycy z nonszalancją trzymają ręce w kieszeniach i to zwykle w nieswoich.

Politycy chodzą w nienagannie skrojonych garniturach, ale to jak je skroili jest naganne.

Jeżeli polityk mówi o świetlanej przyszłości, to możesz być pewien, że ma na myśli swoją przyszłość.

Politycy, jak widzą sitko czy kamerę, to głupieją.

Urzędnicy są jak książki na półkach biblioteki: im wyżej postawieni, tym rzadziej do czegoś służą.

Można pomyśleć o różnych mechanizmach oszczędzania. Idąc dalej, należałoby się zastanowić, czy nie dałoby się zarobić na tej demokracji, np. niektóre stanowiska sprzedawać w drodze licytacji.

Gdyby rozwój gospodarki i życie ludzi zależało od wykrzyczanych słów i obelg, to Rzeczpospolita byłaby najbogatszym państwem na świecie, a Polacy pełni byliby poczucia szczęścia i nadziei. Gdyby tę złość i nienawiść można było przerobić na węglowodory, to ropę i gaz eksportowalibyśmy do Rosji.

Panie pośle, co pan burczy tam pod nosem? Pan mówi, że ja nie wiem do końca, co się dzieje w dyskotece. A pan jest taki bywalec dyskotek i specjalista od obcinania uszu czy od zażywania amfy?

Och Jarosławie, cóż byśmy poczęli bez Ciebie? Jaki los nam gotujesz każdego dnia?! Jak pięknie ścielesz nam drogę do zwycięstwa?! Jak mamy wyrazić naszą dozgonną wdzięczność? Bez Ciebie wszystko jest takie czarne i smutne!

Już nie mogę się doczekać, kiedy wszyscy będziemy mieli dostęp do owego niewyczerpalnego źródła bogactwa i oświecenia, owego lekarza wszelkich chorób, skarb bez dna, nieomylnego doradcy nazywany przez was państwem.