Ludzie mają nawyk patrzenia na mnie jakbym była jakimś lustrem a nie osobą. Oni nie widzą mnie, oni widzą własne lubieżne myśli a następnie wybielaja się nazywając mnie lubieżną.
Człowiek powinien podejmować działania nie po to, żeby być od innego lepszy – lecz ze względu na poczucie sensowności podejmowanych czynów. Motyw decyduje o wartości tego, co dokonujemy.
Człowiek może znacznie więcej, niż mu się wydaje. I jeszcze więcej niż mu się na co dzień chce. Niech zatem zdąża do najwyższych wartości!
Chorym jest mówienie o dzieciach nienarodzonych – embrion nie jest człowiekiem. Nawet w momencie urodzenia my jesteśmy zaledwie zadatkiem na człowieka. Człowiekiem stajemy się całe życie, o ile wkładamy w to dużo, dużo wysiłku.
Bardzo cenię rodzinę, ale na człowieka należy spoglądać jako na kogoś indywidualnego, nie zaś cząstkę rodziny.
Agnostycyzm konsekwentnie prowadzi do respektowania innych zapatrywań niż własne. Wiąże się ze świadomością, że nawet twierdzenie, iż człowiek poznaje świat, jest założeniem, punktem wyjścia niektórych systemów, nie jest możliwe do udowodnienia.
Rzadki jest człowiek mówiący do rzeczy, lecz rzadszy jeszcze kto ma dar słuchania; rzadki jest lekarz, który mądrze leczy, rzadszy, kto czyni wedle jego zdania.
Mądry człek licznych jest skarbnicą zalet, gromadzi nadto aforyzmów złoto; do oceanu, wód skarbnicy, fale rzek i strumieni toczą się z ochotą.
Los się przeciwko człowiekowi zwróci, gdy postępuje bezczelnie i butnie; dzikiego byka rozbuchane chuci powściągniesz gdy mu to, co trzeba, utniesz.
Każdy jest więźniem swych doświadczeń. Nikt nie może wyeliminować uprzedzeń – może je tylko rozpoznać.
Umiarkowanie i praca są prawdziwymi lekarzami człowieka: praca wzmaga apetyt, wstrzemięzliwość zaś zabrania nadużywać go.
Stopy człowieka powinny być wrośnięte w ziemię jego kraju, ale jego oczy powinny uważnie obserwować świat.
Dla człowieka, który spełnił swoje naturalne obowiązki, śmierć jest tak naturalna i mile widziana jak sen.