Cytaty amerykańskich scenarzystów

Nagle pokój napełnił się światłem. Usłyszałem turkot i huk. Tory przechodziły dokładnie na poziomie mojego okna. Był to nadziemny odcinek metra i pociąg właśnie się zatrzymał. Za oknem zobaczyłem rząd nowojorskich twarzy. Wpatrywałem się w nie, a one wpatrywały się we mnie. Pociąg postał chwilę, po czym odjechał. Wróciła ciemność. Ale po chwili pokój znowu zalała fala światła. I znowu zobaczyłem te twarze. Była to istna wizja piekła, która raz po raz się pojawiała. Każdy kolejny pociąg przywoził ładunek twarzy jeszcze obrzydliwszych, bardziej zdemenciałych i okrutnych niż poprzedni. Piłem wino.

Mnie tam na moich porannych kacach seks specjalnie nie rajcował. Wolałem to robić na nocną zmianę. Ale w nocy zawsze było to samo – ta wariatka wrzeszczała i rzucała we mnie czym popadło: telefonami, książkami telefonicznymi, butelkami, szklankami (pustymi i pełnymi), radioodbiornikami, torebkami, gitarami, popielniczkami, słownikami, pękniętymi paskami od zegarków, budzikami… Niezwykła z niej była kobieta.

Dworzec autobusowy w Nowym Jorku znajdował się w pobliżu Times Square. Wyszedłem ze swą starą walizką na ulicę. Był wieczór. Z metra wysypywały się roje ludzi. Ludzkie postacie o nierozróżnialnych twarzach, opętane zbiorowym szaleństwem, jak chmary insektów, pędziły obok mnie, wprost na mnie i wokół mnie z niezwykłą wprost intensywnością. Wirowały, potrącały się nawzajem i wydawały z siebie jakieś potworne dźwięki.

Coś z nim jest nie tak. Za kogo on się ma? Nie odzywa się do nikogo. Cały czas trzyma się na osobności. – Poczekajta, aż zaczniemy robić na tych torach. Wtedy go, skurwysyna, dorwiemy.

Była śliczna. Porażająco piękna. Istne wyładowanie elektryczne. Przez chwilę miałem ochotę przeciąć dzielący nas trawnik i dobrać się do niej.

Wszyscy zaprzeczają że jestem geniuszem, ale nikt mnie tak nie nazwał!

Nie modle się, bo nie chcę zanudzać Boga.

Udawanie jest tak stare jak Drzewo Edenu.

Wrogiem sztuki jest brak limitów.

Popularność nie powinna być kryterium wyboru polityków. Gdyby to zależało od popularności, Donald Duck i Mappety zasiadałyby w senacie.

Dobry artysta powinien być odizolowany. Jeżeli nie jest odizolowany, to coś jest nie tak.

Nikt nie doświadcza sprawiedliwości. Ludzie jedynie doświadczają szczęścia lub pecha.

Film nigdy nie jest naprawdę dobry, dopóki kamera nie jest okiem w głowie poety.

Zawsze byłem bardziej zainteresowany eksperymentowaniem, niż uznaniem.

Nie biorę sztuki tak poważnie jak polityki.

Pieniądz jest szóstym zmysłem, który umożliwia uznanie dla pozostałych pięciu.

Kiedy Bóg wręcza Ci prezent, wręcza Ci także bat; bat tylko w celu samobiczowania.

Kończyć książkę, to jak zabrać dziecko w ustronne miejsce i zastrzelić.

Porażka jest przyprawą, która nadaje smak sukcesowi.

Kiedy się przyzwyczajasz to tak, jakbyś umierał.