Cytaty poetów

Duch człowieczy sprawdza się w sytuacjach ostatecznych; że pospolity los znoszą ludzi jedynie pospolici.

[akt IV, scena I].

Głód burzy kamienne mury.

[akt I, scena I].

Chodźmy świat okpić poczciwie i szczerze,
Kłamstw skrytych w sercu twarz kłamliwa strzeże.
(Akt I Scena VII).

Wielu wspina się ku nowym panom, traktując grzbiet dawnego jako szczebel.

[akt IV, scena III].

Op, panie, ona nie dba o drobnostki.
Podarki, których ode mnie wymaga,
Są w sercu moim troskliwie zamknięte;
Jej są własnością, choć ich nie oddałem.

Mężczyzna z rogami - to nie mężczyzna, lecz bydlę, monstrum.

[akt IV, scena I].

Brzydkie domysły wepnij diabłu w gardziel.

[akt III, scena IV].

Kochaj mnie szczerze, a nie zgub mnie, proszę.

Więc odrzuciła tyle świetnych partii, zerwała z ojcem, wyrzekła się kraju i bliskich - żeby słyszeć, że jest kurwą? Nic tylko płakać!

[akt IV, scena II].

Wściekają mnie rogi? Dobrze, będę bódł tymi rogami jak wściekły!

Trudna rana; kto jest uparty, panie, temu biada, którą niebacznie sam sobie gotuje, musi być szkołą.

Bo nie ma duszy tak wściekłej, tak twardej,
By jej na chwilę nie zmiękczyły pieśni.

Przykro jest widzieć jak gorliwy biedak bierze na siebie ciężar ponad siły.

Lepszy już wstyd niż morderstwo.

Ciężar trosk silniej do ziemi przygniata, kiedy cię spóźnia należna wypłata.

(...) miłość zaś jest podobna do owego gapia, co się szwenda wywiesiwszy język, szukając dziury, gdzie by mógł palec wścibić.

Nie ma miłości nie od pierwszego wejrzenia.

Troska to wróg życia.

Cnota skombinowana z urodą to za wiele szczęścia naraz - tak jakby cukier polewać miodem.

Nienawiść? Zgoda - ale okrutnik tylko do niej doda prześmiewczą wzgardę.