Cytaty poetów

Nic - nic się w życiu na lepsze nie zmienia, jeśli nie cieszą spełnione pragnienia.

[akt III, scena II].

BIANKA: (...) My z Cambiem lekcje przerobimy swoje,
A ty tymczasem weź lutnię i nastrój.
HORTENSJO: A gdy nastroję, wciąż będzie nas troje?
LUCENCJO: Tym już nie nas truj; sam sobie psuj nastrój.

Nie jest złodziejem ten, kto się wykrada z potrzasku, w którym zamyka go zdrada.

[akt II, scena IV].

Mordercza strzała jest wciąż jeszcze w locie, więc najbezpieczniej zejść z linii rażenia.

[akt II, scena III].

Picie, że tak powiem to ojciec duchowy trzech rzeczy (...) Ano czerwonego nosa, senności i tego, że sikać się chce. Co się tyczy czwartej dziedziny, jaśnie panie, znaczy rozpusty, to tutaj sprawa robi się złożona: w miarę picia ochota rośnie, ale poziom wykonania spada.

[akt II, scena III].

My, drobne ludziki, pętamy się pod nogami giganta, zanim nas wchłoną pospolite groby.

[akt I, scena II].

Bo ciało nasze jak ogród,
a wola jest ogrodnikiem.
Możemy zasiać pokrzywę lub sałatę;
możemy posadzić hyzop
i plewić tymianek;
uprawiać jedno ziele albo się rozproszyć
na wszystkie zioła;
możemy nawozić nasz ogród starannie i pieczołowicie
lub też zostawić odłogiem
Od naszej woli jedynie zależy,
co z nim zrobimy!

Nie trudno się na coś nadziać, gdy pchamy się tam gdzie nie trzeba.

[akt III, scena IV].

Można zwariować od tego udawania wariata.

[akt III, scena II].

Kiedy szaleją wielcy tego świata, jedynym wyjściem jest solidna krata.

[akt III, scena II].

Szaleńcowi zdarza się nieraz trafne sformułowanie, na które nie zdobyłby się człowiek rozumny i zdrowy.

[akt II, scena II].

Szloch z powodu ciosu, który nie mógł nie spaść, jest równie niemądry jak śmiech.

[akt IV, scena I].

Przeczucia to bzdura. Nawet wróbel nie spadnie bez specjalnego zrządzenia Opatrzności.

[akt V, scena II].

Dać bydlęciu władzę nad innymi bydlętami, a zaraz przenosi swoje koryto do królewskiej jadalni. Ten jegomość to zaledwie gadatliwa kawka, ale, jak powiedziałem, ma nad swoim błotem sporo miejsca do latania.

[akt V, scena II].

Pośledni szermierz wie, że ryzykuje, wchodząc pomiędzy krwi złaknione ostrza potężnych wrogów.

[akt V, scena II].

Nieraz z nadmiaru sytego spokoju tworzy się w ciele wrzód: gdy wewnątrz pęknie człowiek umiera, a nikt nie wie czemu.

[akt IV, scena IV].

Jedna kropla zła nasącza jadem całe nasze dobro.

[akt I, scena IV].

Aktorzy to krótka, ale pełna treści kronika naszych czasów.

[akt II, scena II].

Stwarzaj pozory niewinnego kwiatka, ale bądź wężem, co się pod nim kryje.

Żyć to lżyć innych, lub być przez nich lżonym.

[akt I, scena II].