Cytaty brytyjskich pisarzy science fiction

Jeśli nie skończymy z wojną, wojna skończy z nami.

Jadło określa świadomość.

Czas jest tylko szczególną formą przestrzeni.

Wszechświat jest nie tylko dziwniejszy niż nam się wydaje, jest dziwniejszy niż możemy sobie wyobrazić.

Nie ma różnicy między czasem a jakimkolwiek z trzech wymiarów przestrzeni poza tym, że nasza świadomość porusza się wzdłuż niego.

Wspaniałe dziwne idee wykraczające poza doświadczenie często mają mniejszy wpływ na ludzi niż mniejsze, bardziej przyziemne rozważania.

W Anglii polegamy na wygodnym odstępie czasu wynoszącym pięćdziesiąt lub sto lat, pomiędzy przekonaniem, że coś należy zrobić, a próbą zrobienia tego na serio.

Artysta teoretyzujący na temat swojej pracy przestaje być artystą, a staje się krytykiem.

Im brzydsze nogi mężczyzny, tym lepiej gra w golfa. To niemal reguła.

Jakże małe mogą wydawać się największe ludzkie katastrofy z odległości kilku milionów mil.

Z chwilą, gdy mężczyzna wie dokładnie, czego chce, wyczerpał już jeden z głównych powabów życia.

Reklama to prawnie dozwolone kłamstwo.

Pogarda jest źródłem wszelkich niesprawiedliwości.

Pisanie mnóstwa książek i artykułów nie jest dowodem mądrości czy energii, lecz tylko przyzwyczajeniem do siedzącego trybu życia.

Niemcy do głębi odczuwają poniżenie Gdańska. Ten Korytarz irytuje je, jak nic innego w układzie pokojowym. (…) Już kilkanaście lat po podpisaniu traktatu wersalskiego Korytarz polski stanowił bez wątpienia najniebezpieczniejszy składnik sytuacji europejskiej. Burzył on wszelkie nadzieje na rozbrojenie i popychał zahipnotyzowanych, bezsilnych mężów stanu w kierunku kolejnej wojny.

Nie ma gorszych ślepców nad tych, którzy nie chcą widzieć.

Mam tę nadzieję, bez niej bowiem nie umiałbym żyć.

Lepienie z ludzkości jednej społeczności nie oznacza stworzenia społeczności jednolitej, wręcz przeciwnie; przyjazne i odpowiednie wykorzystanie poszczególnych cech w atmosferze zrozumienia… Społeczności oparte na jednym szablonie, jak pudełka żołnierzyków, są raczej tworem przeszłości niż przyszłości.

Cywilizacja to wyścig między oświatą a zagładą.

Kiedy dzieciństwo umiera, jego zwłokami jest dorosły.