Cytaty amerykańskich pisarzy

Wieczne życie nie jest darem, kiedy przypomina tragedię.

- Przyjdzie inna pora - powiedziała. - Inny dzień, inna suknia. Czas kiedy będziesz czuł się dobrze i wszystko wypadnie idealnie.
- Nie ma rzeczy idealnych, Tesso.

Nocni Łowcy powinni być żelazną instytucją, wałem obronnym między ludźmi i demonami, pierwszą i ostatnią linią obrony. Zamiast tego pełno między nami tajemnic. Kiedyś myślałem, że tylko ja i moi przyjaciele ukrywamy różne rzeczy przed Clave, ale wiesz do jakiego doszedłem wniosku? Wszyscy ukrywają coś przed Clave.

Wszystko przemija. Szczęście. Ból po stracie. Wszystko.
Wszystko, poza miłością.

Czas jest okrutnym żartem, który odbiera nam wszystko. Czas to maszyna zamieniająca miłość w cierpienie.

Czasami kiedy nic nie dało się zmienić, miłość działała tam, gdzie każda inna siła na świecie zawiodła. Bez miłości cuda się nie zdarzały.

Jest coś wspaniałego w człowieku, który nie ucieka przed niebezpieczeństwem, nawet jeśli powinien. W człowieku, który widząc cierpienie, nie boi się skoczyć w ogień.

Na tym polegało bycie Nocnym Łowcą. To trudne i samotne życie, ich służba jest jednocześnie darem i przekleństwem, a ryzyko, jakie za sobą niesie, stanowi sedno jej wagi.

- Chcę porozmawiać z synem - oświadczył Asmodeusz. - Minęły prawie dwa wieki, od kiedy ostatnio to robiliśmy, Magnusie. Nie piszesz, nie dzwonisz, nie składasz mi krwawych ofiar. Ranisz swojego czułego tatusia.

Z pewnością byłoby cudownie, gdybyśmy wszyscy dokładnie wiedzieli, kim jesteśmy.

- Alec, słyszałeś? Jace nie jest I nigdy nie był synem Valentine'a.
- A czyim? - zapytał Alec (...)
- A kogo to obchodzi!

Świat rozmazał się - galopowała, co przypominało lot, bo koń ledwie dotykał ziemi. Zaparło jej dech w piersi. To było jak zgroza i wolność na oceanie, kiedy jest się zdanym na łaskę czegoś o wile silniejszego od ciebie.

Niech zamilkną rozmowy. Niech ucichnie śmiech. Oto jest miejsce, gdzie umarli z radością uczą żywych.

Zastanawiał się, czy kiedykolwiek pokocha kogoś tak mocno, że wszystkiego się dla niego wyrzeknie i zapragnie spalić świat, aby go odzyskać.

Mówi się, że faerie kradną ludzkie dzieci, bo nie potrafią same tworzyć dzieł sztuki ani muzyki. Tak samo jak czarownicy i wampiry. Sztuka wymaga śmiertelności. Świadomości śmierci, ograniczenia. Jest w nas ogień i kiedy płonie, pali nas, a to powoduje ból, ale bez tego światła nie widzę i nie potrafię rysować.

Wiele wyborów jest trudnych, niektóre są wręcz niemożliwe, ale nie ma sensu nienawidzić tych, którzy są zmuszeni ich dokonać.

Nie ma większej zdrady niż zdrada przyjaciela.

- Zawsze uważałem, że miłość ogłupia, osłabia, czyni złym Nocnym Łowcą. Miłość jest niszcząca. Wierzyłem w to.

Nie można wymazać z pamięci wszystkiego, co sprawia ból. Clary nie chciała zapomnieć Maksa, Madeleine, Hodge’a i Inkwizytorki ani nawet Sebastiana. Każde wspomnienie, nawet złe, było cenne. Valentine chciał zapomnieć, że świat musi się zmieniać, a Nocni Łowcy wraz z nim, chciał zapomnieć, że Podziemni mają dusze i że wszystkie dusze są ważne. Wolał myśleć o tym, co różni Nocnych Łowców od Podziemnych. Zgubiło go to, że okazali się tacy sami.

- Dlaczego wtargnęliście do mojego domu? - zapytała. - Co tu się dzieje?
- Nie sądziliśmy, że będziesz w domu - powiedział Thomas.
- To nie pomaga - wtrąciła Lucie.