Cytaty amerykańskich pisarzy

U niektórych ludzi...tych, którzy mają w sobie coś z wagabundy...dusza jest przenośna.

To właśnie perspektywa ciemności sprawia, że dzień wydaje się taki jasny.

Zły los lubi złe towarzystwo.

Czasem historie tak głośno domagają się opowiedzenia, że trzeba je napisać tylko po to, by je uciszyć.

Gdyby życzenia były końmi, żebracy nie chodziliby pieszo.

Życie może być piękne. Warte, żeby o nie walczyć.

Energia, z której tak hojnie czerpałeś jako dziecko, energia, której zasoby uznawałeś za niewyczerpane, zanikała gdzieś pomiędzy osiemnastym a dwudziestym czwartym rokiem twego życia i bywała zastąpiona przez coś mętnego i tak fałszywego jak kokainowy haj (...) Nie było w tym nic szczególnego, to nie przemijało w jednej chwili z wielkim hukiem. (...) Dzieckiem nie przestawało się być w jednej chwili przy wtórze huku, jakby pękł balon. Dzieciństwo wyciekało z ciebie jak powietrze z dziurawej opony. A któregoś dnia spoglądałeś w lustro i patrzył z niego na ciebie dorosły.

Nie zobaczysz potwora czającego się pod łóżkiem lub w szafie, jeśli nie zaświecisz światła, takie to proste.

Założę się, że to typowy, miły kutas z college’u. Dostatecznie długi, aby mieć własne zdanie, i niedość gruby, aby być naprawdę arogancki.

W naturze linie proste nie istnieją; wynalazł je dopiero człowiek.

[...] istotą koszmarów jest nasza bezwolność.

Są ludzie, którzy kłamią dla zysku, i są ludzie, którzy kłamią z ucisku, ludzie, którzy kłamią tylko dlatego, że powiedzenie prawdy jest dla nich aktem całkowicie niepojętym...i ludzie, którzy kłamią, czekając, aż nadejdzie czas na prawdę.

Kto nie wyciąga wniosków z przeszłości, skazany jest na powtarzanie błędów.

Każdy system, jaki stworzył ludzki umysł, inny ludzki umysł może złamać.

Moim zdaniem, gdybyśmy mieli ogony, połowa z nas kręciłaby się za nimi przez cały dzień i próbowała je sobie odgryźć.

Mężczyźni oświadczają się przy księżycu, kobiety składają pozwy do sądu.

Czy walcząc z wiatrem nie ściągniemy na siebie trąby powietrznej?

Umysł czasem zabiera człowieka na takie wycieczki, niezależnie od tego, czy ma się ochotę mu towarzyszyć, czy nie.

A kto pisze scenariusz naszego życia? Przeznaczenie czy przypadek? Chcę wierzyć, że to drugie. Pragnę tego całym sercem i duszą.

Miała długie, bardzo długie nogi. No i wypchany jak trzeba bagażnik.