Cytaty rzymskich filozofów

Bowiem nie tylko owa fortuna jest ślepa, lecz także czyni ślepymi zwykle tych, których objęła.

Przyzwyczajenie to (jakby) druga natura.

Filozofia jest sztuką życia.

Milcząc, wołają.

Jak długo, Katylino, będziesz nadużywał naszej cierpliwości? Jak długo będziesz w swoim szaleństwie naigrywał się z nas? Do jakich granic będziesz się chełpił swoim zuchwalstwem nie znającym cugli? Czyż nie strwożyły cię nocne straże na Palatynie ani straże przemierzające miasto, ani trwoga, która ogarnęła lud, ani obecność tutaj wszystkich uczciwych ludzi, ani wybór tego obronnego miejsca na posiedzenie senatu, ani twarze i spojrzenia wszystkich obecnych? Czyż nie rozumiesz, że zamiary twoje zostały odkryte? Nie widzisz, że twój spisek znany już jest wszystkim obecnym i zdemaskowany? Kto z nas, według ciebie, nie wie, co robiłeś ostatniej, co poprzedniej nocy, gdzie byłeś, kogo zwoływałeś, jaką podjąłeś decyzje? O co za czasy! O co za obyczaje!

Gdy zachowują spokój, godzą się.

Nie wymowa powstała z teorii retorycznej, lecz teoria retoryczna z wymowy.

Zagadka dla krytyków.

Jestem obywatelem rzymskim.

Hannibal u bram!

Gdy z naturą niezwykłą i wybitną połączy się jakieś wykształcenie naukowe, wówczas zwykle powstaje coś wspaniałego i osobliwego.

Troska znika i rozpuszcza się w winie.

Szuka wody pośród wody.

Posag żony to kłótnie.

Obietnicami każdego można uczynić bogaczem.

Niszcz zło w zarodku.

Nie należy chlubić się grzechem.

Łzami skruszysz nawet diament.

Królowie mają długie ręce.

Kochanek nie widziany, prędko zapomnianym będzie.