Spokój

Przeszedłszy burzliwą młodość, marzył o spokoju.

To, co większość ludzi uważa za ciszę, jest po prostu brakiem dźwięku. Prawdziwa cisza jest jednak czymś zupełnie innym, czymś całkowicie pozytywnym - to egzystencjalny spokój, a nie pustka. Spokój ten wypełniony jest muzyką, której nie słyszałeś nigdy przedtem, nie znasz jego woni, a jego blask możesz ujrzeć tylko wewnętrznym okiem.

Kiedy powiesz "tak" temu, co życie przynosi, kiedy zaakceptujesz tę chwilę taką, jaka jest, poczujesz w sobie rodzaj przestrzeni, gdzie panuje głęboki spokój.

Możesz mieć spokój, albo możesz mieć wolność. Nigdy nie licz na to, że będziesz mieć jedno i drugie.

Śmierć jest spokojem, ale myśl o śmierci jest mącicielem jakiegokolwiek spokoju.

Mówię do gwiazd: — Cudowne,
nie śpieszcie się, przystańcie.
I stanęły pod oknem
jak wiejscy muzykanci.

Nawet absurdalnemu rozumowaniu powinniśmy być wdzięczni, jeśli należy do tych, co w środku gorzkiej nocy przywracają nam odrobinę spokoju.

Mądrym jest ten, który wie, kiedy zachować spokój.

Od zwykłych rzeczy naucz się spokoju.

Skromnie przyjmować, spokojnie tracić.

Gdy zachowują spokój, godzą się.

Spokój i pokora to moja siła, a nie kruchość, jak sądzi wielu.

U wielu ludzi spokój jest odrętwieniem, wzruszenie wściekłością.