Cytaty Polaków

Kolejna wersja była prawie idealna, lecz...nie dawała się zrealizować, co jest zresztą immanentną cechą idealnych rozwiązań.

Walka dobra ze złem nie musi zawsze być rozstrzygana na rzecz dobra.

- Podglądałam go dzisiaj rano. Kiedy wszyscy spali, zlazł z bunkra i poczłapał się do osadnika suchych odpadów atmosferycznych.
- Więc to on!
- Tak! Zlizał z foli cały pył radioaktywny, który mama gromadziła od sześciu tygodni dla chorego tatusia.

- Nie badasz ich? - zdziwił się Sneer...
- Szkoda czasu. Jak słyszałeś, każdy z nich pije albo pali. Czy sądzisz, że łatwo przestać pić i palić? Muszą wierzyć, że sami są winni swoim dolegliwościom. Nie mam czasu zajmować się zbyt długo pacjentem płacącym według oficjalnego cennika pięć czerwonych za poradę.

- Ale wszak...jak długo to może trwać? Jeśli wszyscy będą nieustannie zajęci wypełnianiem formularzy i pisaniem podań, to co będzie dalej z naszą cywilizacją?
- O to możecie się nie kłopotać - pocieszyłem ich. - Na planecie, z której pochodzę, cywilizacja m i m o t o istnieje już dość długo.

Człowiekowi naprawdę niewiele potrzeba. Wszystkie potrzeby poza jedzeniem, spaniem, mieszkaniem, rozmnażaniem i rozrywką są wymysłem podsuwanym człowiekowi, by zmusić go do bezsensownej niewolniczej pracy, która ma służyć celom zbędnym lub go nic nie obchodzącym.

Prawa jednostki są u nas w pełni respektowane! Na przykład ja posiadam aktualnie około półtorej j e d n o s t k i, a ci, których wysyła się do pracy na Tartar, mogą posiadać po pół i mniej...To chyba jasne, że na p ó ł jednostki ludzkiej przypada p o ł o w a praw i przywilejów!' - Alvi

Wszystko się opłaca, gdy chodzi o efekt propagandowy...

Jeśli nie można czegoś zmienić, należy to polubić.

Dwudziestolatek kocha niekiedy jak szaleniec, ale czterdziestolatek kocha jak głupiec.

Nie istnieje coś takiego jak sąd ludu, ale jedynie sąd w imieniu ludu.

Wszystko, co tajemnicze, rozbudza wyobraźnię.

Nie buduje się państwa na piasku i błocie, ale na grodach potężnych.

Władca ma prawo budzić strach u ludu, unikać jednak powinien jego nienawiści.

Kto nie ma nadziei, chwyta za oręż.

Kiepski to władca, który na swój lud narzeka. Sprawą władcy jest uczynić lud sobie posłusznym i pracowitym, ująć go żelazną ręką i nauczyć szacunku dla władzy.

Niecierpliwość w oczekiwaniu na wywyższenie bywa matką zdrady.

Źle czyni władca, który chce swoje siły oprzeć na wojsku najemnym, albowiem jak sama ich nazwa wskazuje, temu wiernie służą, kto im płaci. Kto się bije dla zapłaty, ten słabo się bije, zdradę nosi w swoim sercu i czyni nie to, co mu każe zrobić przysięga, lecz własna korzyść. Źle także czyni władca, który prosi o pomoc wojsko posiłkowe od innych władców, albowiem jeśli ono poniesie klęskę i on poniesie klęskę. A jeśli ono zwycięży, on staje się natychmiast jego niewolnikiem.

Złoto otwiera wszystkie bramy i wytrąca oręż z ręki wrogów.

Zdrada dojrzewa powoli, a potem nagle wybucha, jak płomień suchego chrustu.