Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o umyśle, duszy

Strona numer 12

A na niebie gwiazdy gasną. Znikają cicho, bez słowa pożegnania, jak z naszego życia odchodzą ludzie, których wspomnienie przeszywa słodkim bólem nasze czerstwe dusze.

Im więcej mamy rozumu, tym mniej jesteśmy z niego zadowoleni.

Szczęście to nie życie bez zmartwień. Szczęście to stan duszy.

Niepokoi nas to, czego nie rozumiemy.

Myślenie to rzecz niezdrowa, prawdziwą mądrością zaś – nie snuć żadnych myśli.

Dobrze jest mieć serce naiwne, gdy myśl naiwną nie jest.

Dobrym krytykiem jest ten, kto opowiada o przygodach swej duszy pośród arcydzieł.

Żyjemy w wolnym kraju, ale tyle jest w nim zaszłości zniewolonego umysłu, że potrzeba dwóch, trzech pokoleń, żeby to zmienić.

Umysł żywi się ciszą nocy.

Żywy głos jest tym, co kołysze duszę.

Mądrość polega na tym, by poznać myśl, która wszystkim steruje.

Woda uśmierca dusze, ziemia uśmierca wodę, woda rodzi się z ziemi, dusza z wody.

Nawet gdybyś przewędrował wszystkie ścieżki, nie odkryjesz granic duszy – tak głęboki jest jej logos.

Ponadto są rzeczy, z których umysł rozumie jedną część, ale pozostaje nieświadomy drugiej; kiedy człowiek jest w stanie pojąć pewne rzeczy, nie wynika stąd, że musi być w stanie pojąć wszystko.

Podczas gdy jeden człowiek może sam odkryć pewną rzecz, drugi nigdy nie jest w stanie tego zrozumieć, nawet jeśli jest przez długi czas nauczany za pomocą wszelkich możliwych wyrażeń i metafor; jego umysł w żaden sposób nie może tego pojąć, jego zdolności są do tego niewystarczające.

Czytając ten traktat, musisz wziąć pod uwagę, że percepcja umysłowa, ponieważ jest związana z materią, podlega warunkom podobnym do tych, którym podlega percepcja fizyczna.

Terroryzm polega na tym, że gdzieś w głębi naszego umysłu ktoś naciska przycisk włączający strach i przejmuje w ten sposób kontrolę nad wyobraźnią milionów ludzi.

Ludzie boją się, że ktoś ich zamknie w jakimś pudełku, ale nie zdają sobie sprawy, że już są w nim uwięzieni – tym pudełkiem jest ich własny mózg. On z kolei jest zamknięty w większym pudełku – w ludzkim społeczeństwie z jego niezliczonymi fikcjami.

Wydaje nam się, że mnóstwo wiemy, chociaż jako jednostki wiemy bardzo mało, ponieważ traktujemy wiedzę znajdującą się w umysłach innych tak, jakby to była nasza własna wiedza.