Pliniusz Młodszy

Jak bardzo sława ludzkich czynów zależy od pozycji tych, którzy je wykonują!

Poetom wolno kłamać.

Zazdrościć to uznać swoją niższość.

W smutku jest pewien luksus; zwłaszcza wtedy, gdy wylewamy nasze żale na łono przyjaciela, który aprobuje, a przynajmniej wybacza nasze łzy.

Umysł żywi się ciszą nocy.

Nawet najdłuższy dzień szybko mija.

Jego jedyną winą jest to, że jest bez winy.

Z pewnością nie ma prawdy w powszechnym przekonaniu, że wola człowieka jest odzwierciedleniem jego charakteru.

Jest niewielka różnica między oczekiwaniem nieszczęścia a przeżywaniem go; z wyjątkiem tego, że smutek ma granice, podczas gdy lęk nie ma żadnych. Bo opłakujemy tylko to, o czym wiemy, że się wydarzyło; ale boimy się wszystkiego, co może się zdarzyć.

Historia nie powinna odchodzić od prawdy, a prawda jest całą pochwałą, której potrzebują cnotliwe czyny.

Charakter znajduje się bardziej w ukryciu i poza zasięgiem powszechnej obserwacji.

Starajmy się więc, póki życie jest nasze, aby śmierć odkryła, że pozostawiliśmy niewiele lub nic, co może zniszczyć.

Honor jest dla ciebie i dla mnie tak samo silnym obowiązkiem, jak koniecznością dla innych.

Dla ciała politycznego, tak jak naturalnego, najbardziej niebezpieczne są te zaburzenia, które wypływają z głowy.

Ci, których pobudza pragnienie sławy i chwały, są zdumiewająco zadowoleni z pochlebstw, nawet jeśli pochodzą one od ich podwładnych.

Prawda jest taka, że większość ludzi boi się opinii publicznej, a sumienia boją się tylko nieliczni.

Posiadany przedmiot rzadko zachowuje ten sam urok, jaki miał, kiedy się go pożądało.

Żywy głos jest tym, co kołysze duszę.

Doświadczenie, ten znakomity mistrz.

Nigdy nie rób nic dotyczącego prawości która jest wątpliwa.