Ludzkie myślenie jest nierozerwalnie związane z połykaniem czasu. Jest to rodzaj dławienia się.
Pokora jest pewnym stosunkiem duszy do czasu. To zgoda na czekanie.
Świadomość rozszerza się jak sieć w formie czasu na rzeczywistości.
Czas i pamięć to prawdziwi artyści, są najbliżej pragnień serca.