Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

Strona numer 110

Nie lubię działać w sposób, którego ktoś oczekuje.

Dorastając zawsze czułam się jak dziwadło, zawsze było coś nie tak ze mną, bo nigdzie nie pasowałam.

Za każdym razem, kiedy jestem na szczycie, widzę nowy, który chciałabym zdobyć. To tak, jakbym nie mogła się zatrzymać.

Wiem, że nie jestem najlepszą piosenkarką ani tancerką na świecie. Zdaję sobie z tego sprawę. Ale nic mnie to nie obchodzi, lubię pociągać za sznurki.

Jestem swoim własnym eksperymentem. Swoim własnym dziełem sztuki.

Ja chce być taka, jak Gandhi, Martin Luther King i John Lennon, ale chcę pozostać żywa.

Dorastając, nie mogłam pozwolić sobie na kupowanie wszystkich ubrań, jakie chciałam. Do dziś to wspomnienie trochę mnie męczy.

Bardziej interesują mnie prawa człowieka niż prawa kobiet.

Mam nadzieję, że zostanę zapamiętany jako osoba, która przyniosła koniec chrześcijaństwu.

Wszyscy jesteśmy hipokrytami, ale przyznając się do tego, znosimy się ponad własną hipokryzję, która przestaje być naszą wadą, tak jak dzieje się w przypadku ludzi, którzy ślepo wierzą we własną nieomylność. Przyznając się do swoich wad, uwalniasz się od nich, tak jak ja się uwolniłem.

Jako młody chłopak byłem typowym chuliganem. Włóczyliśmy się po ulicach szukając guza.

Staram się odnaleźć siebie, czasem to nie jest proste.

Nie stoję po mrocznej stronie człowieka, nie stoję po jasnej stronie człowieka, stoję po stronie Boga.

Najważniejsza jest dla mnie opinia warszawiaków, nie biskupów. Nawet przez moment zastanawiałam się nad referendum, ale zrezygnowałam.

Jeżeli ludzkość nie wyląduje na Marsie za mojego życia, to będę rozczarowany.

Cierpliwość jest cnotą, a ja uczę się cierpliwości. To trudna lekcja.

Góry były dla mnie miejscem spokoju i wolności, czułam się w nich jak w domu. Wkrótce stały się dla mnie wszystkim, bo byłam w nich szczęśliwa.

Czasami myślę, że wspinam się dlatego, aby przekonać się, jak droga jest mi nasza szara codzienność. Wracając poznaję, jak smakuje kubek gorącej herbaty po dniach pragnienia, sen po wielu nieprzespanych nocach, spotkanie z przyjaciółmi po długiej samotności, cisza po godzinach przeżytych w przeraźliwej wichurze.

Moment, w którym stanęłam po raz pierwszy nad chmurami, był mistyczny. Wbiegałam na szczyty jak dzikus, dwa razy szybciej niż inni.

Jak to się stało, że moim żywiołem są góry? - Nie mogło być inaczej, skoro ulubionym miejscem zabaw od najwcześniejszego dzieciństwa były dla mnie „Alpy”. Sam nie wiem, dlaczego tak właśnie nazywaliśmy z chłopakami rejon dawnych biedaszybów w moich rodzinnych Katowicach - Bogucicach.