Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Jan Sztaudynger

Jan Sztaudynger cytaty

Jan Sztaudynger (ur. czwartek, 28 kwietnia 1904; zm. sobota, 12 września 1970) przeżył 66 lat, 4 miesiące i 15 dni

Jan Izydor Sztaudynger to poeta i satyryk w swojej twórczości przejawiający postawę afirmacyjną. Jedną z jego ulubionych form twórczości były fraszki.

Strona numer 4

Ludzkość – to brzmi butnie, i zawodzi okrutnie.

Ludzie mali nie cierpią swojej skali.

Lubiła gorszycieli, jeśli swój fach umieli.

Lubię, gdy mi płacą nie wiadomo, za co.

Lepsze – wrogiem dobrego, gorsze – przyjacielem złego.

Któż by wiedział, że czas leci, gdyby nie lustro i gdyby nie dzieci.

Ktoś tam klaszcze pod borem: to dewotki – ozorem.

Kto śpi, nie grzeszy, więc miła osobo, nie będzie grzechu, gdy prześpię się z tobą.

Kraków jest jak pryzmat, przez który pięknieje ojczyzna.

Kochać ludzi, wszystkich ludzi? O, jak to trudzi!

Kocham bliźnich jak braci – gdy szczodrzy i bogaci.

Kobieta byka strzela, gdy bierze woła za przyjaciela.

Kiedy przechodzi ładna dziewczyna, zaraz mi Amor łuk napina.

Każdy ma całą śmierć, choćby miał życia tylko ćwierć.

Jabłek nie jadam. Zmądrzałem. Adam.

Jeszcze dzień, jeszcze chwila i koniec motyla.

Jestem taki, jak mnie Pan Bóg stworzył. No – trochem świństwa od siebie dołożył.

Jest tylko jedna prawda szczera, w kłamstwach jak w gruszkach się przebiera.

Jej drabina do kariery, ma cztery litery.

Jeden przysięga, drugi sięga.

Galeria - kliknij aby powiększyć