Cytaty polskich satyryków

Każdy ma całą śmierć, choćby miał życia tylko ćwierć.

Jabłek nie jadam. Zmądrzałem. Adam.

Jeszcze dzień, jeszcze chwila i koniec motyla.

Jestem taki, jak mnie Pan Bóg stworzył. No – trochem świństwa od siebie dołożył.

Jest tylko jedna prawda szczera, w kłamstwach jak w gruszkach się przebiera.

Jej drabina do kariery, ma cztery litery.

Jeden przysięga, drugi sięga.

Jak świat światem grzbiet źle współżyje z batem.

Jak pies wierny jestem żonie, bo za każdą suką gonię...

Ja byłem zwierzę. Ona święta. Ale szeptała: – Lubię zwierzęta!

Intencje czyste – grzechy soczyste.

Innych nie sądzę, sam też lecę na pieniądze.

Inność, to powinność.

Innej trzeba odwagi do prawdy i do blagi.

Ilu samców, tylu kłamców.

Gorycz poranka i słodycz jesieni dopiero w późnym wieku się ceni.

Głupi a nadgorliwy do ognia dolewa oliwy.

Głośno krzyczy me sumienie, chętnie je na cichsze zmienię!

Gdy przyjdzie śmierci mojej dzień, to odpoczniemy: ja i mój cień.

Fałszywych przyjaciół dziwi, że bywają prawdziwi.