Cytaty polskich satyryków

Ze stołu pańskiego spada czasem biesiadnik.

Zdarza się, że chorąży wieje w inną stronę niż sztandar.

Zdarza się, że autor, nie umiejący rozsupłać sztuki, zabija bohatera zamiast siebie.

Zawsze trzeba mieć kogoś, by za nim tęsknić.

Zawsze można być wyżej powieszonym.

Zanika rękodzieło. Nawet w zbrodni.

Zając lubi buraczki – takie jest zdanie kucharza.

Za taniochę ludek chętnie drogo płaci.

Za każdym rogiem czyha kilka nowych kierunków.

Za każdego trupa zapisujemy śmierci plus krzyżykiem na cmentarzu.

Z trwogi narodu rzadko rodzi się tchórz.

Z tych belek, których nie widzieli w swoim oku, zbudowali sobie wille.

Z niedomówień powstała literatura.

Z Księgi Przeznaczenia: "A jedni muszą być czopkami".

Z każdą papugą znajduje się szybko wspólny język.

Z każdą nową falą nowe bałwany.

Z jego ust wychodzą najszlachetniejsze słowa. Dziwicie się im?

Z jednego systemu nie wydobędziemy się długo: ze słonecznego.

Z Dziesięciorga Przykazań wysnułem jedenaste: zwięzłość.

Wzięli go za kogoś innego, ale oddali lojalnie jego własnego trupa.