Cytaty poetów

Nie różni się pani od innych. Na wszystko się pani zgodzi, byle nie stawiać czoła opinii świata, tego samego świata, którego pochwały ma pani przecież w pogardzie.

[...] przecież w Kościele ani trochę nie myślą.

Ja na przykład zauważyłam, że mężczyźni żonaci prowadzą kawalerski tryb życia, a kawalerowie częstokroć sprawiają wrażenie statecznych ojców rodzin.

[...] Dante umieścił na dnie piekieł tych, którzy z własnej woli spędzili życie w smutku.

Na tym świecie najlepiej się dzieje brzydalom i głupcom.

W sprawach wielkiej wagi decyduje styl, a nie szczerość.

Nigdy nikomu nie zdradzam imion ludzi, których bardzo lubię.

Przede wszystkim maniery, a potem dopiero morały, lordzie Windermere.

Artysta powinien tworzyć piękne rzeczy, ale nie powinien w nie wprowadzać niczego ze swego życia.

Młodość! Nie ma na świecie niczego, co by ją przewyższało!

Kiedy mężczyzna przestaje kobiecie mówić rzeczy przyjemne - przestaje zazwyczaj o niej myśleć.

Ta kobieta zachowała ślady rzeczywiście wyjątkowej brzydoty.

Nie można nigdy zaufać kobiecie, która zdradza swój prawdziwy wiek. Kobieta, która zdradzi taką tajemnicę, wypaple wszystkie inne sekrety.

Społeczeństwo, to społeczeństwo, jakie my sami stworzyliśmy, odtrąci mnie od siebie; ale Natura, której słodkie deszcze padają zarówno na sprawiedliwych, jak na niesprawiedliwych, wskaże mi rozpadliny w skałach, w których będę mógł się ukryć, i osłonięte doliny, w których ciszy będę mógł płakać niepostrzeżony. Rozepnie gwiazdy na niebie nocy, abym mógł, gdy mrok zapadnie, iść w dal, nie potykając się; powionie wiatrem na ślady stóp moich, aby nikt z tych, co chcą mnie ukrzywdzić, nie mógł pójść za mną; oczyści mnie w wielkich wodach i uleczy gorzkiemi ziołami.

Kiedy człowiek robi jakąś kompletnie głupią rzecz, dzieje się tak zawsze z najszlachetniejszych pobudek.

[...] jednak mniemał, że prawdziwą istota zmysłów nigdy nie została zrozumiana i że zmysły dlatego tylko pozostały dzikie i zwierzęce, ponieważ świat chciał je głodem i bólem zmusić do uległości i zamarcia, zamiast dążyć do wytworzenia z nich czynników nowej duchowości, której cechą znamienną byłby subtelny zmysł piękna.

Kobieta, która nie umie nadać czaru swoim błędom, jest tylko samicą.

Oddanie życia za jakąś prawdę teologiczną wydawało mi się najgorszym użytkiem, jaki z tego życia można zrobić, a cóż dopiero samobójstwo w obronie literackiej tezy! Niemożliwe.

- Wszyscy czarujący młodzi ludzie stają się czarującymi mężami.
- Sądzę, że mąż nie powinien być zbyt czarujący, jest to wielce niebezpieczne.

Wiedziałem, że stoję naprzeciw człowieka, którego sama osobowość jest tak fascynująca, że jeśli się jej poddam, wchłonie cała moją istotę, cała moją duszę, całą moją sztukę.