Cytaty poetów

Sonet 73
Oto już jesień i pora umierać,
pożółkłe liście wiatr strąca i miecie,
drżące gałęzie do naga obdziera,
chór, gdzie sto ptaków modliło się w lecie.
Ja jestem zmierzchem dnia, który się skłania
ku zachodowi i w ciemności brodzi.
Noc, siostra śmierci oczy mi przysłania
i wkrótce z całym światem mnie pogodzi.
A jeśli kochasz, choć prawdę dostrzegniesz,
kochasz tym bardziej, im rychlej odbiegniesz

Przestań narzekać, na co nie masz rady,
Lecz szukaj rady w tym, na co narzekasz.

Im bardziej cugle ściągasz źrebakowi,
Tym bardziej wierzga.

Znienawidzony, choć już ukochany...Nieznany wcześniej, zbyt późno poznany.
Amor przybiera postać dręczyciela, każąc miłować mi nieprzyjaciela...

W rzeczy samej, nic nie jest złem ani dobrem samo przez się, tylko myśl nasza czyni to i owo takim.

To nasza tylko, nie gwiazd naszych wina.

[przeł. Leon Ulrich, Kraków, 1895].

Tchórz, zanim umrze, kona wiele razy.
Walecznych jedna tylko śmierć spotyka.

Żyjmy nadzieją, Jak mówią prorocy Dzień w końcu staje Po najdłuższej nocy

Poloniusz: Cóż czytasz, mości książę ?-

Hamlet: Słowa, słowa, słowa...

Pójdę za tobą; z piekła niebo zrobię,
Choć ukochana dłoń zamknie mnie w grobie.

Wiemy, czym jesteśmy, ale nie wiemy, czym się możemy stać.

Jak się kobieta uprze to diabła przegada.

Obecność tego człowieka napawa mię wielką otuchą: nie wygląda na takiego, co ma utonąć, tylko na takiego, co ma wisieć.

Wątp, czy gwiazdy lśnią na niebie;
Wątp o tym, czy słońce wschodzi;
Wątp, czy prawdy blask nie zwodzi;
Lecz nie wątp, że kocham ciebie.

Zbyt ona piękna, zbyt mądra zarazem. Zbyt mądrze piękna stąd istnym jest głazem.

Kochaj wszystkich. Ufaj niewielu. Bądź gotów do walki, ale jej nie wszczynaj. Pielęgnuj przyjaźnie.

Zamiary są wiatrem, kiedy nie idą z wykonaniem w parze

Ale pękaj, serce moje,
Bo usta milczeć muszą.

Więcej jest rzeczy na ziemi i w niebie, Niż się ich śniło waszym filozofom.

,,To źle, że miłość, choć ślepa i głucha,
Idzie, gdzie zechce i czego chce słucha.